Boekgegevens
Titel: M. A. de Ruiter: een leesboek voor de scholen
Auteur: Altmann, H.; Staveren, J.S. van
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink en De Vries, 1839
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1162 J 46
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205373
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Ruyter, Michiel Adriaensz de, 1600-1700, Admiraals, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   M. A. de Ruiter: een leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 42 ) -
Admiraal teohp ter maaltijd waren, werd er, terwijl
dezelve nog niet was afgeloopen, sein gedaan, dat de
vijand in aantogt was. Ieder begaf zich dadelijk op
zijnen post; bevelhebbers en matrozen, allen waren vol
moed , allen baden om den bijstand des hemels in deu
aanstaanden strijd ; het voorbeeld van den edelen bevel-
hebber werkte weldadig op allen. De kuiter toch had
nog nimmer iets gewigtigs ondernomen, zonder vooraf
den zegen des hemels af te smeeken.
Het was op den 5den Junij, dat do twee vijandelijke
zeemagten tegenover elkander kwamen. De Fransche
cn Engelsche vloot was veel sterker dan de onze, tel-
lende omtrent honderd en vijftig zeilen, terwijl 's lands
vloot slechts uit honderd zeilen bestond. Hoe aanmer-
kelijk 's vijands overniagt ook wezen mogt, benam dit
den Nederlanders echter den moed niet; het vertrouwen
op hunnen bevelhebber, die hen reeds zoo dikwijls ter
overwinning geleid had, was zoo groot, dat zij 'svij-
ands overmagt niet telden. De brave Admiraal bad in
stille Godsvrucht, om de ondersteuning van zijnen he-
inelschen Vader.
Beide vloten waren in drie eskaders verdeeld, wordende
de onzen door de ruiter, bankert en tkomp aange-
voerd. Spoedig, nadat de vloten aan elkander waren
gfikomen, werd de strijd hevig en algemeen. De kui-
ter en bakkert bragten de Engelschen aan het wij-
ken , cn daar zij het voordeel van den wind hadden,
was er groote kans, om de Engelschen geheel te ver-
slaan , toen de ruiter ontdekte, dat tromp zeer ia
het naauw zat. In plaats nu van het voordeel, dat hij
reeds op den vijand behaald had, te vervolgen, snelde
hij dadelijk tromp ter hulp, zeggende: » Wat het
zwaarste is, moet het zwaarste wegen; het is beter
%'riendeu te helpen, dan vijanden te deren." Tromp
ziende , dat de ruiter hem kwam helpen, riep ver-
heugd uit: 9 Mannen! daar is bestevaar, die ons
komt bij springen. Ik zal hem ook niet verlaten, zoo
lang ik adem kan scheppen." Spoedig bleek het nu
ook , dat tromp zich niet misrekend had. De ruiter
maakte ruim baan, waardoor de Nederlandsche vloot
zich