Boekgegevens
Titel: M. A. de Ruiter: een leesboek voor de scholen
Auteur: Altmann, H.; Staveren, J.S. van
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink en De Vries, 1839
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1162 J 46
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205373
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Ruyter, Michiel Adriaensz de, 1600-1700, Admiraals, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   M. A. de Ruiter: een leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 31 ;
laai elk Imniier op , om den reeds verkregen roem door
vernieuwde blijken hunner dapperheid nog te verhoogen,
en overlegde met hen, wat men tot heil des vaderlands
te doen had. Den 3dcn Augustus, tegen den avond,
kwamen de beide vloten in elkanders nabijheid ten an-
ker , en ieder zag tegen den volgenden dag eenen zwa-
ren strijd te gemoet.
De toebereidselen, welke in dit vooruitzigt gemaakt
werden, waren ook niet te vergeefs. Men geraakte des
anderen daags met den vijand slaags ; doch deze strijd
viel ongelukkig voor ons uit, en wij hadden het verlies
Ie betreuren van vele brave bevelhebbers. De groote
de ruiter , hoezeer hij het meermalen zeer bang had ,
en niet anders dan eenen gewissen dood voor oogen
zag , werd echter tot aller vreugde gespaard. Bepaald
schenen de Engelschen het op hem gemunt te hebben ,
en deden al, wat mogelijk was , om zich meester te
maken van het schip, aan welks boord zich onze Ad-
miraal bevond; een bewijs , hoezeer men hem vreesde.
Meer dan eens was hij door vijandelijke schepen zooda-
nig omringd , dat hij geene uitkomst zag; doch zijn moed
en zijn vertrouwen op God verlieten hem niet , of als
het gevaar al te nijpend was, slechts voor een oogen-
blik. Meer dan eens werd hij grievend te leur gesteld,
■»vanneer hij zich door de zijnen verlaten zag; vooral,
toen hij het Zeeuwsche en Vriesche eskailür , onder be-
vel van jan evertsf.n , de vlugt zag nemen. De dap-
pere evertsen , die zoo vele blijken van zijne kloekmoe-
digheid gegeven had, en die onzen held immer zoo ge-
irouw had bijgestaan, nn in den hoogsten nood hem te
zien verlaten, dit was voor de ruiter onbegrijpelijk
en viel hem hard. Hij was verontwaardigd over deze
schijnbare lafhartigheid , waardoor hij in het uiterste ge-
vaar werd gebragt; want toen monk de voorhoede der
Nederlanders de vlugt zag nemen, viel hij met vernieuwde
woede op de ruiter aan, die slechts weinige en nog
zeer gehavende schepen bij zich had. Hoezeer door vele
vijanden tegelijk besprongen , verloor hij echter zijne
bed.iardheid cn zijnen standvastigen moed niet. Tegen
de geweldige overmagt het niet langer kunnende uithou-
den, week hij langzaam cn al sirijdendc achteruit, nog