Boekgegevens
Titel: Michiel Adriaansz. de Ruiter: een leesboek voor scholen, in dertig lessen
Auteur: Altmann, H.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1842
2e dr; Oorspr. uitg.: 1839
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 314 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205372
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Ruyter, Michiel Adriaensz de, 1600-1700, Admiraals, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Michiel Adriaansz. de Ruiter: een leesboek voor scholen, in dertig lessen
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 60 )
doordringende oogen scheen de schranderheid yan zijnen
geest uit te blinken ; dezelre waren bruin , haar en
baard waren Tan dezelfde kleur. Hij droeg dikke op-
staande knevels, op zijn oud zeemans. In 's rijks mu-
seum te 's Gravenliage kunt gij, mijne jeugdige vrien-
den ! het welgelijkend afbeeldsel van den man zien.
Ziju geschiedschrijver meldt ons verder van zijn uiterlijk
'aanzien, dat zijn voorkomen achtbaar was, en dat zich
in hetzelve gestrengheid met vriendelijkheid paarde.
Doorgaande was hij zeer gezond, hoewel hij sedeit
zijne jeugd eene beving had , ten gevolge van hel ge-
bruik eener vergiftige visch. Zijne ligchaamssterkte
en gewoonte maakten hem gehard tegen al de ongemak-
Iven van het zeemansleven, zoodat hij in Troegeren leef-
tijd de matrozen uitlachte , wanneer zij hunne natte
kleederen met drooge TCrwisselden. fn het gebruik van
spijs en drank was hij matig, en vergenoegde zich meest-
al met den gewonen scheepskost, en de voorkeur, die hij
aan denzelven gaf, was zoo bekend, dat er, wanneer hij
door aanzienlijken onthaald werd, gezorgd werd', dal zij
bij hunne kostbare schotels hem ook scheepskost voor-
zetleden. Op maaltijden wachtte hij zich vooronmafig-
heid, doch was blijgeestig onder zijne vrienden en geen
vijand van scherts; doch deftig, indien er ontzag werd
vereischt. Hij was wel ter taal, kon zijne gedachten
goed mededeelen, en was nimmer verlegen, wanneer hij
bij Koningen en Vorsten hel .woord moest voeren. Hij
Terstond verscheidene talen , die hij door het gebruik
had geleerd, en wist zich in het Spaansch. Porlugeesch,
Fransch en Engelsch Trij wel uil Ie drukken. Hij be-
zat een zeldzaam geheugen , zoodal hij niet alleen alle
gebeurtenissen, die er in ziju bedrijvig leven waren
voorgevallen , zich zeer goed wist te herinneren ; maar
ook de namen van schepen en bootslieden, daar hij op
en mede had gevaren, mei naam en toenaam wist op te
noemen. Zijne schranderheid, zijn rijp oordeel, zijne
ervaring, zijn verwonderlijk beleid maakten het schip
of de vloot, welke hij bestuurde , lot eeue gedurige
oefenschool van soldaat^ en zeemanschap.