Boekgegevens
Titel: Michiel Adriaansz. de Ruiter: een leesboek voor scholen, in dertig lessen
Auteur: Altmann, H.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1842
2e dr; Oorspr. uitg.: 1839
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 314 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205372
Onderwerp: Geschiedenis: geschiedenis van Europa
Trefwoord: Ruyter, Michiel Adriaensz de, 1600-1700, Admiraals, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Michiel Adriaansz. de Ruiter: een leesboek voor scholen, in dertig lessen
Vorige scan Volgende scanScanned page
( 11 )
als koopvaardijschipper voer. Op eene reis van SaUe
naar het vaderland >verd de buiter door Fransche ka-
pers omringd , die onder gezochte voorwendsels alles
wegnamen, wat hun voorkwam. Deze hadden hem zoo
naauw bezet, dat er geen de minste kans was , om
hun te ontkomen. Hij Het zich aan boórd van een der
Fransche schepen brengen , en trachtte den Kapitein
van hetzelve , de la iaïde gehecten . op eene vriende-
lijke wijze te bewegen, dat deze hem zijne reis zou la-
ten vervolgen, aangezien onze Staten .en.^ de Koning
Tan Frankrijk vrienden en bondg^jioolén -waren ;
doch de Franschman verklaarde schip en lading prijs,
omdat DE RriTER van eene plaats kwam^Vmet weïko
zijn Koning in vijandschap was. Hierop bood hij
de rciter een glas wijn aan , doch deze wees hetzelve
van do hand met deze woorden: » Ben ik een gevan-
gen man, geef mij dan water; maar ben ik vrij ,
schenk mij dan wijn." Deze ronde, mannelijke taal trof
den Franschman zoodanig , dat hij onzen wakkeren
Zeeuw werkelijk een glas wijn toereikte, hem daarbij
eene gelukkige reis wenschte cn vervolgens vrij liet
Taren.
Van DE RUITERS naauwgezclheid en standvastigheid
moge het volgende lot eene proeve dienen.
Kens bragt hij zijne koopmansgoederen te Salèe ter
markt; onder dezelve bevond zich een stuk bruin la-
ken , hetwelk om deszelfs fraaiheid den bevelhebber der
stad zoodanig beviel, dat hij het wilde koopen. Door
zijnen tolk liet hij naar den prijs van hetzelve vragen;
doch er veel minder voor biedende , dan se ruiter
Tioeg, verklaarde deze, dat hij het voor dien pr^s
niet kon geven» dewijl hij alsdan do markt zou beder-
ven en andere kooplieden benadcelen: maar dat hij be-
reid was , den bevelhebber het stuk laken te vereeren.
Hij verklaarde , dat , wanneer hij hel wegschonk , hy
zich veel beter zou kunnen verantwoorden , dan wan-
neer het beneden de waarde door hem verkocht werd,
en dat dit laatste ook te zeer tegen zijne beginselen
streed.
Do bevelhebber werd zeer toornig over dezo weige-
ring ; hij begon te dreigen , en vroeg de hciteb , of
hij