Boekgegevens
Titel: Blikken op het gebied der technologie: een leesboek over handwerken en bedrijven
Auteur: Knuivers, T.; Helge, J.E.
Uitgave: Groningen: F. Folkers, 1864
2e, herz. en verm. dr; 1e dr.: 1859
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 1701 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205157
Onderwerp: Economie: industrie
Trefwoord: Natuurlijke stoffen, Industriële productie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Blikken op het gebied der technologie: een leesboek over handwerken en bedrijven
Vorige scan Volgende scanScanned page
III
einden behoorlijk aangepunt, dan worden de draadeinden mid-
den doorgesneden , waarbij men weder een schachtmodel bezigt,
maar nu een , dat slechts half zoo diep als het vorige is.
Hiermede zijn de schachten gereed, maar nu moeten ook
de koppen vervaardigd worden. Om een' draad zoo dik
als de spelden , waartoe de koppen moeten dienen , wordt
met behulp eener machine een dunnere draad gewonden,
zoodat de laatste den eerste spiraalsgewijze omgeeft met
windingen, die tegen elkander sluiten. Van den dikkeren
draad afgeschoven, vormt de dunnere een' hollen koker,
die bij eenige te gelijk met eene schaar aan ringen gesneden
worden , die ieder uit twee windingen bestaan. Zulk een
ringetje moet om het stompe eind van ieder speld gestoken
en daaraan vastgehecht worden. Het werktuig , dat dit
verrigt, heet de wip , en bestaat uit twee deelen; het on-
derste is eene soort van aambeeldje, dat van eene groef voor
de schacht en van eene holligheid voor den halven kop
voorzien is. Het andere stuk, dat dergelijke groef en hol-
ligheid bezit, kan met groote kracht op het onderste wor-
den neergelaten, zoodat met een' enkelen stoot de knop
niet alleen rond is, maar ook vast op de schacht zit. De
spelden zijn nu gereed, maar moeten nog schoon gemaakt en
vertind worden. Om ze schoon te maken , worden ze eerst
in eene oplossing van wijnsteen-zuur of ook in zeer verdund
zwavelzuur gebragt , en daarna in schoon water afgewas-
schen. Om ze te vertinnen , komen ze eerst in pekel; dit
reinigt ze van vet en smeer , en maakt ze eenigzins ruw ,
waardoor het tin zich gemakkelijker vast hecht. Dan kookt
men ze gewoonlijk derde half uur lang met eene zekere hoe-
veelheid gekorreld tin en water , waarin wijnsteen is opge-
lost. De wijnsteen lost dan eenig tin op , maar staat dit
ook weder aan de spelden af, die daardoor een dun huidje
tin verkrijgen. Zij worden nu in water met zemelen ge-
bragt , om de aanhangende zure vloeistof af te wasschen ,
en dan in bakken met drooge zemelen gedaan om ze te
droogen. Kindetijk, zoo ze niet bij het gewigt verkocht zul-
len worden , steekt men ze op papieren , zoo als wij ze in
de winkels koopen.