Boekgegevens
Titel: Blikken op het gebied der technologie: een leesboek over handwerken en bedrijven
Auteur: Knuivers, T.; Helge, J.E.
Uitgave: Groningen: F. Folkers, 1864
2e, herz. en verm. dr; 1e dr.: 1859
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 1701 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205157
Onderwerp: Economie: industrie
Trefwoord: Natuurlijke stoffen, Industriële productie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Blikken op het gebied der technologie: een leesboek over handwerken en bedrijven
Vorige scan Volgende scanScanned page
'99
het voorwerp eenige minuten lang in kokend verdund zwa-
velzuur dompelt, wordt het oxyde weder opgelost, maar
het goud en zilver blijven onveranderd.
Met het kwik verbinden zich de meeste metalen, zoo als
het tin en zilver tot zoogenaamde amalgama's, weeke,
boterachtige verbindingen, die te weeker zijn, naarmate zij
meer kwik bevatten.
Die metalen , welke moeijelijk smelten, vertoonen, voor zoo
ver zij vloeibaar worden, bij genoegzame verhitting een eigen-
aardig verschijnsel, dat men gloeijen noemt. Zij geven daarbij
licht en vertoonen verschillende kleuren, die afhangen van
de hitte, die het metaal bereikt. Zoo wordt het ijzer, dat
bij eene zwakke glooijiiig donkerrood is, bij voortgaande ver-
hitting lichter rood en eindelijk wit gloeijend.
WELLEN. - SOLDEREN.
Het ijzer bezit daarenboven de gewigtige eigenschap week
te worden, alvorens te smelten. Het kan daarom in gloei-
jendeu toestand onder den hamer niet alleen gemakkelijk
allerlei gedaanten aannemen, maar twee stukken gloeijend
ijzer laten zich tevens door drukking of hamerslagen veree-
nigen. Daartoe wordt echter vereischt, dat de beide opper-
vlakten , die zich vereenigen zullen, zuiver metaal en dus
vrij van oxyde zijn. Daar nu het ijzer zich in de gloeihitte
met eene laag oxyde bedekt, bestrooit de smid het gloei-
jende ijzer gewoonlyk met zand, dat met het oxyde zamen-
smelt en zoo eene soort van glas vormt, dat het ijzer voor
verdere oxydatie behoedt en wegens zijne vloeibaarheid bij
het aaneen smeden wordt uitgedreven. De bewerking,
waardoor de smid alzoo twee stnkken ijzer vereenigt, noemt
men Wellen.
Het solderen is die bewerking, waarbij twee stukken van
hetzelfde metaal of ook van verschillende metalen met hunne
randen aan elkander vereenigd worden. Het geschiedt door
middel van het zoogenoemde soldeersel, dat, meestal, door
gloeijende bouten tot smelting gebragt, zich aan de beide
stukken hecht en ze alzoo vereenigt. Het soldeer is in den