Boekgegevens
Titel: Theoretisch-practische spraakkunst der Engelsche taal
Serie: Leercursus ter beoefening der Engelsche taal, 2e ged
Auteur: Cowan, Frederick Martin; Bruinvisch Maatjes, Adrianus
Uitgave: Amsterdam: J.H. Gebhard & comp, 1877
7e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 6 : 7e dr. (dl. II)
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_205090
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Engelse taalkunde
Trefwoord: Engels, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Theoretisch-practische spraakkunst der Engelsche taal
Vorige scan Volgende scanScanned page
46
Will wordt nog gebruikt om op beleefde wijze te bevelen:
When you receive thü despatch, you will at once act according
to your instructions, wanneer gij deze depêche ontvangt, zult
gij dadelijk volgens uwe instructies handelen.
First conditional. Sécotid conditional.
Eerste voorw. tijd. Tweede voorw. tijd.
I should or would
Thou shouldst or wouldst
He should or would
We should or would
Fou should or would
They should or would
I should or would
have had, etc.
^ ik zou gehad heb-
^ ben, enz.
ik zou
gij zoudt
ghij zou
(wij zouden
\ gij zoudt
/ zij zouden
Should duidt in de eerste personen of alleen een ioek, tijd
aan, afhangende van eene voorwaarde \ I should do it if I
could, ik zou liet doen, zoo ik kon; of verplichting 1 should
ohéy the order, ik behoorde het bevel te gehoorzamen. In
de andere personen duidt het meestal verplichting aan. He,
you, they .should he ohédient, hij behoorde, gij behoordet, zij
behoorden gehoorzaam te zijn.
Nog gebruikt men should i 1®. Om zijne meening kenbaar
te maken: 1 should think you have réason to he contcnted,
ik zou meenen, dat gij reden hebt om tevreden te zijn;
2®. Na het voegw, if, indien (uitgedrukt of er onder ver-
staan) : If I should see him, should 1 see him, I tcïll (would)
teil him so, indien ik hem zie (zag), zal (zoude) ik 't hem zeggen.
Would. Zie Tweede Afdeeling.
Impérative, Gebiedende wijs. Have, heb, hebt.
De bijvoegende wijs wordt in 't Engelsch dan alleen ge-
bruikt, wanneer men toekomst en twijfel vereenigd wil uit-
drukken. * De tijden zijn dezelfde als in de aant. wijs, ter-
wijl de vorm van den eersten persoon voor alle personen geldt:
That I have, that thou have, that he have, etc. dat ik hebbe,
enz.; that I had, that thou had, that he had, etc. dat ik
hadde, enz. Het eenige voorbeeld van eene echt bijvoeg, wijs
in 't Engelsch is dat van were en wert in 't ww. to he.
De voornaamste voegwoorden, die voorwaarde, twijfel^ on*
* En zelfs in dat geval gebruiken vele schrijvers van onzen tijd
bij voorkeur de aantoonende wijs. Latham zegt: The distinction
between the Subjunctive and Indicative Mood is likely to pass
away. "We verify this by the very general tendency to say if it is
and if he speaks for if it he and if he speak.