Boekgegevens
Titel: De opvoeding in school en huis: korte stellingen, wenken en meeningen, vreemde en eigene
Auteur: Leopold, Martinus
Uitgave: Groningen: J.M. Wolters, 1866
Wageningen: A. van der Veen
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 643 : 1e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204925
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen, Onderwijs: onderwijs: algemeen
Trefwoord: Pedagogiek, Onderwijs
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De opvoeding in school en huis: korte stellingen, wenken en meeningen, vreemde en eigene
Vorige scan Volgende scanScanned page
89.
schien, die knorrig en wrevelig is, als hij slechts één stillen avond
in zijn familiekring zal doorbrengen? — Is er zulk een groot onder-
scheid tusschen de scheiding door den dood en de verwijdering, die
door zelfzucht en genotzucht wordt veroorzaakt? — En welke schei-
ding verwijdert het meest de harten van elkaar?
163.
„Kindereu weten onder 't spel van ieder ding wat te maken: eeu
stok wordt een geweer, een stuk hout een degen, ieder rolletje
lappen een pop en ieder hoekje een huis."
Toen ik die woorden van Göthe las, viel mij een kleine knaap
te binnen, dien ik kort na St. Nikolaas midden tusschen een heelc
armee tinnen soldaatjes, een troep dieren, huizen, boomen, kanon-
nen en de hemel weet, wat ander speelgoed al, vond zitten, en
die met een zucht tot mij zeide: „Ach, ik wou, dat ik een sigaren-
kistje had!" — Ik gaf den kleuter, wat hij vroeg, en dadelijk liet
hij al 't ander liggen en staan; hij begon zelf uit de dunne plankjes
van 't kistje een kleine tafel, een karretje en andere dingen te
maken. Dat hield hem verscheiden dagen bezig.
Onuitputtelijk is de verbeeldingskracht der kinderen. Dc
volheid van hun inwendig leven brengen zij over op de voorwerpen
buiten hen; voor hen spreekt de pop, de steen en de bloem, en
wat zij in handen krijgen, dat moeten ze veranderen: zij willen
er zelf een vorm aan geven. ^
Kinderen veel speelgoed koopen is in den regel geld verspillen,
want reeds gevormde voorwerpen bevredigen hun drift tot werk-
zaamheid, hun zucht tot zelfscheppen niet. Wat vrolijk en
gelukkig maakt en blijven doet, zegt Jean Paul, is alleen het bezig
zijn, en dat geldt in 't bijzonder van kinderen.
Maar die geldverspilling is nog 't minste. Erger is het, dat ouders
door de massa speelgoed, die zij met onuitputtelijke mildheid om
het kind ophoopen, geenszins den stroom der kinderlijke wenschen
dammen, maar integendeel begeerlijkheid, genotzucht en wispeltu-
righeid sterk bevorderen en 't kind eigenlijk van 't onschatbare voor-
regt berooven, ook met een kleinigheid gelukkig te zijn.
Het spelen van kinderen met kinderen is het beste en natuur-
lijkste van alles; het kweekt gezelligheid en eensgezindheid aan.
Eenigste zonen en dochters missen in den regel dat opvoedingsmiddel
cn zijn daarom wel te beklagen.