Boekgegevens
Titel: Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Auteur: Franken, G.
Uitgave: Leyden: D. Du Mortier en zoon, 1843
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 672 B 4
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204793
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen, Onderwijs: onderwijs: algemeen
Trefwoord: Opvoeding, Onderwijs
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Vorige scan Volgende scanScanned page
70
eeuw hebben te dezen aanzien groote veranderin-
gen plaats gegrepen ; maar de hervorming is nog slechts
ten halve bewerkt, cn er blijft nog veel te ver-
rigten overig, opdat zij dit geheel zij.
]k wil echter gaarne aannemen, (en het is met
moeite dat ik dit voor een oogenbiik vooronderstel,)
dat de zorgen, die men voor de gezondheid der
kinderen draagt, gegrond zijn op oordeel en onder-
vinding ; ik wil ook nog die ongesteldheden, die
menigvuldige toevallen , waarvan zij zoo dikwerf de
slagtolTers zijn , op rekening der natuur stellen ; ik
wil eindelijk Avel vergeten , dat bij de volkeren,
welke die overtolligheden, die nuttclooze dingen,
waarmede de beschaafde mensch zich omgeeft, niet
kennen , de kinderen zonder moeite groeijen en
zich ontwikkelen, en eene kracht verkrijgen, wel-
ke wij even moeijelijk kunnen begrijpen en ver-
klaren als in twijfel trekken. Maar kan ik ook
vergeten , dat dit zwakke schepscllje , hetwelk wij
belast zijn te behouden, een mensch is, en dat
Lij alleen aan de vorderingen van zijn verstand cn
van zijne rede het voorregt te danken heeft, om
boven dc andere wezens onderscheiden te worden?
Bossüf.t zeide, dat de mensch niets zoo zeer moest
oefenen als zijn verstand, hetwelk hem het meest
aan zijnen Maker gelijk doet zijn. Te oordeelen naar
de onverschilligheid , welke wij gedurende verschei-
dene jaren betoonen, ten aanzien der vorming van
zijn hart, van zijn karakter en van zijn versland,
schijnt het, dat wij dezelve niet rekenen, cn
vermeenen alles verrigt tc hebben, Mannecr wij
zijn leven hebben bewaard. Verwonderen wij ons