Boekgegevens
Titel: Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Auteur: Franken, G.
Uitgave: Leyden: D. Du Mortier en zoon, 1843
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 672 B 4
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204793
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen, Onderwijs: onderwijs: algemeen
Trefwoord: Opvoeding, Onderwijs
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Vorige scan Volgende scanScanned page
3ti
ding der wereld overlaten. Ik ken geen stelsel, dat
gevaarlijker, onbedachtzamer, ja zelfs meer verwijderd
is van het doel, hetwelk ieder regtgeaard huisvader
zich moet voorstellen, die het geluk van zijn kind
wil behartigen. Behalve het verlies van den tijd,
die aan deze vermaken wordt besteed, en het
slecht gebruik van dien, welke voor de studie over-
blijft, leidt deze verkeerde berekening van de teeder-
heid der ouders tot eene gewigtigere zwarigheid, welke
het hun onmogelijk is te verhelpen, indien zij dezel-
ve niet hebben weten voor te komen.
Nu ga ik eene taal voeren, welke misschien voor
velen mijner lezers vreemd zal zijn, maar ik heb hun
beloofd mijne gedachten en meeningen voor te stel-
l(!n : ik ben er verre van daan te gelooven, dat zij
beter zijn dan de hunne, maar wat ik zeer goed
weet, is , dat zij, in vele opzigten, daarvan verschil-
len , en dit zullen zij reeds bemerkt hebben. —
De jeugd heeft deszelfs vermaken, en die moet men
behouden. Eenvoudig en rein als zij, bederven zij
hare onschuld niet, en hebben geene afmatting noch
berouw ten gevolge. Wat hij ook doe , een kind zal nim-
mer zoetere genoegens smaken. Andere daarvoor in
dc plaats te willen stellen, dit is de bekoorlijkheid van
zijnen leeftijd verkorten; dit is een geluk vernietigen,
welks duur men niet genoeg verlengen kan. Van het
oogenbiik, dat de valsche glans der wereld zijne oogen
heeft verblind, hebben de spelen, die tot nu toe vol-
doende voor hem waren, geen aanloksel meer voor
hem. Zijne wenschen, zijn bestaan, tot nu toe bij
het ouderlijk huis bepaald, trachten zich nu naar
builen uit te breiden; de keten der afhankelijkheid