Boekgegevens
Titel: Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Auteur: Franken, G.
Uitgave: Leyden: D. Du Mortier en zoon, 1843
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 672 B 4
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204793
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen, Onderwijs: onderwijs: algemeen
Trefwoord: Opvoeding, Onderwijs
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Vorige scan Volgende scanScanned page
daags, doorzweet, te midden van onze spelen on-
zen dorst lesschen aan bronnen ijskoud water, die
op de plaats waren aangebragt (1); er waren er
verscheiden onder ons, die nooit geene boeden of
petten droegen, en welk weór het ook was, en
in alle jaargetijden bleven zij in de uitspannings-
uren aan de open lucht blootgesteld (2). Ik ver-
zeker, dat ik, op ten minste 1000 leerlingen in
den loop van verscheidene jaren, geenen enkelen sfe-
zien heb, die het slagtoffer is geworden van eenen
leefregel, welke drie vierden van de met zoo veel
zorg in het ouderlijk huis opgevoede kinderen in
het graf zou slepen. Het is waar , onze moeders
waren niet bij ons.....
Men zal mij natuurlijk vragen hoe deze leefwijze
de kinderen, die op de school en bij gevolg van
hunne ouders kwamen , niet ziek maakte. Hierop
zal ik antwoorden, dat diegenen , welke niet voor het
huisonderwijs bestemd waren, in huis minder bedor-
ven, bijna altijd reeds van te voren voor het school-
leven voorbereid waren ; dat zij zich nog al spoe-
(1) De jonn;e Romeinen wierpen zich, na de wedloopen en
de lijjchaams-oefeningen Tan het veld van Mars, nat bezweet
in den Tiber, om den prijs te behalen, die den overwinnaar
aan de andere zijde wachtte.
(2) De Atheners gingen aUijd blootshoofds. De zieken alleen
droegen hoeden. Maar , na den inval der Perzen , toen de weel-
de en het zedebederf in Griekenland werden ingevoerd, ging
dit gebruik allengs verloren. Zie ook bij üerodotüs het onder-
scheid , dat hij maakte tusschen de schedels der Perzen en der
Egyptenaren. Deze waren altijd met het bloote hoofd, gene be-
dekten hetzelve met tiaien of tulbanden , een gebruik , dat zij
altijd behouden hebben.