Boekgegevens
Titel: Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Auteur: Franken, G.
Uitgave: Leyden: D. Du Mortier en zoon, 1843
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 672 B 4
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204793
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen, Onderwijs: onderwijs: algemeen
Trefwoord: Opvoeding, Onderwijs
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedachten over de opvoeding en het onderwijs
Vorige scan Volgende scanScanned page
149
zullen op zich zelve passen, zou men eveneens kun-
nen zeggen, zoowel tot degenen, die gelooven dat
zij zeer werkzaam zijn, en moeijelijk van het gebruik
van den dag rekenschap zouden kunnen geven, als
tot hen, die zich ergeren wanneer zij een uur ach-
ter elkander doorbrengen zonder iets te doen, en cr
echter somtijds twee of drie in kleine {yedeelten
verbeuzelen. Eene in slechten toestand verkeerende
gezondheid kan hersteld worden, een verkwist ver-
mogen kan deszelfs eersten glans herkrijgen, maar
de slecht bestede lijd begint deszclfs loop niet we-
der; en indien het waar is, dat men dien van het
leven moet afrekenen, hoe vele menschen zijn er
dan niet, die, volgens de schoone uitdrukking van
KACINE, vieUlis dans une longue enfance, gestorven zijn,
toen hunne haren door den ouderdom reeds gebleekt
waren, en echter slechts weinige jaren hebben ge-
leefd (1).
Wij moeten trachten aan de kinderen te doen ge-
voelen , hoe kostbaar de lijd is (2); zorgen wij, dat
(1) Men las op de graven van verscheidene Cretensers : Hier
die gedurende zoo vele jaren bestond en er zoo veel
leefde.
(2) Indien gij het leven bemint, zeide fbakklin , verlies
geen tijd; want dit is de stof) waaruit hetzelve gemaakt is,
Misscliien heeft niemand het goede gebruik van den tijd zoo
ver gedreven, als de Kanselier daguësskad. Bemerkende , dat zij^-
ne vrouw zich altijd tien of twaalf minuten liet wachten,
eer zij zich naar de eetzaal begaf om te eten , schreef hij ,
om niet dagelijks bijna een kwartier uurs te verliezen , eea
werk alleen in die oogenblikken. Hieruit ontstond , na een
vijftiental jaren , een werk in drie zware deelen in quarto ^
hetwelk verscheidene malen is herdrukt geworden.
Zie ook SEiïECA , epistola prima.