Boekgegevens
Titel: Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Auteur: Meidinger, J.V.; Elberts, W.A.
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1870
14e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1813 D 23
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204583
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse taalkunde
Trefwoord: Duits, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Vorige scan Volgende scanScanned page
384.
zijns vaderlands te treden. Hij zag zijnen dood met bedaard-
heid 14 te gemoet. Het krijgsgericht moest 15 hem des doods
schuldig vinden en toch sprak de meerderheid lö hem vrij.
Toen kwam er een bevel van Milaan 17 om Andreas Hofer
binnen vier en twintig uren dood te schieten 18.
13.3lcihc, f. 15.foacn. 17. sOïailanb. 18. erfc^iegcn.
14. gaflung. 16. SDIehrhcit.
99. Vervolg.
Zonder twijfel ■ was dit de wil van Napoleon zelven, die
het voor noodig mocht houden den vertegenwoordiger 1 van
den Tyroler nationaalgeest tot een afschrikkend voorbeeld
aan den dood toe te wijden 2. Spoed was hem echter noodig,
dewijl hij om de hand van Maria Louise, de dochter van
keizer Frans gevraagd had en er niet te twijfelen was dat deze
dan op de vrijlating van Hofer aandringen 3 zouden.
Hofer hoorde met de gelatenheid 4 van eenen Christen en
de waardigheid van eenen held den doodsbode 5 aan. Hij
versterkte zich in het gebed. Om elf uur klonk 6 de geueraal-
marsch. Officieren brachten hem naar de gerechtsplaats 7.
Toen hij door de kazematten 8 ging in welke velen zijner
Tyrolers gevangen zaten, stortten zij allen op hunne knieën,
strekten de handen naar hem uit en weenden luide; die vrij
rondgaan mochten , wierpen zich voor hem neder en smeekten
om zijnen zegen, dien hij hun ook gaf. Eindelijk maakt de
optocht 9 halt. Een bataillon grenadiers vormde een vier-
kant 10 , welks eene zijde open was. Naar deze opene zijde
begaf zich Hofer, terwijl hij de krijgslieden 11 ernstig en
plechtig groette. Den priester, die vol aandoening 12 nog-
maals met hem bad , schonk hij zijn zilveren kruis 13 omarmde
hem en verzocht hem aan zijne vrouw zijnen dood te berichten.
1. Sicprafmtanf. 5. 2;ot)cSpofï,f. 8. Äafcmat(e,f. ll.ifricgcr.
2. radhcn. 6. crföitcn. 9. Jug. 12. Siü^rung.
3. kflchcn. 7. gilc^fplag. 10. 23teced, n. 13. 6rujif!);,n.
4. (Ergebung.
100. Vervolg en slot.
Litusschen waren twaalf man met het geweer in den arm