Boekgegevens
Titel: Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Auteur: Meidinger, J.V.; Elberts, W.A.
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1870
14e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1813 D 23
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204583
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse taalkunde
Trefwoord: Duits, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Vorige scan Volgende scanScanned page
312.
jcbec jur .Ç)auptarmee
JU bcroachcn, unb bcflfcn ©c(;tlb-
rcac^en blé in bcn îSalbcrn
brangcn, bic aué bic îUci^cn
biefeé Slcgimcnté jur bc(îimm(e
3clt abgelolï rourbcn. €é bc?
fanb fid; in bic gcfahrtic^fïe
©fcllung. Sic ©c^ilbroachcn
rourbcn bcflSnbig auf ihrcipolîcn
tjon bie ^nbiancr überrafcfct,
unb bon 3l)ren fortgefd;aft
ohne in ben ©tanb ju fein, ju
fchiegen ober »on fîch roeifcre
SRachricht geben ju ïónnen.
was, iederen toegang tot het
hoofdleger te bewaken, en welks
schildwachten tot in de wouden
drongen, die uit de gelederen
van dit regiment op den be-
stemden tijd afgelost werden.
Het bevond zich in de gevaar-
lijkste stelling. De schildwach-
ten werden bestendig op hunne
posten door de Indianen ver-
rast , en van hunne plaats
weggevoerd, zonder in staat
te zijn te schieten of van zich
verdere tijdingte kunnen geven.
48.
©elfen fanb man eine ©pur
bon fïe, uur biémcilcn jeigten
einige Kröpfen Sluteé auf bic
Sßlatter, neben ben poften, bag
fte ©L-raalt erlitten hatten, ajiele
hielten bieé für baé üBcrf beé
2Scrrafhé; benn, fagten fie, mit
§Süchfen ücrfchen, fonnten fïe
biefclben bei Slnnaherung ber
©efahr abfeueren, roenn auch
nid;t jur eigene ©icherhcit, boch
jur 5öcnachrid)figung ber ^pofïcn,
bie nachfi ihnen fïanben. SJnbe?
ren fprad)cn in milberen Son,
obgleich fie gefïanbcn, bag fïe
feinen ^Begriff »on fo plö§lid;e
©efahr hitten, ©ie reinigten
ihre ©cfährten »on bcm SJor?
würfe bcr Jrculofigfeit, aber fte
fahen boch bcm Erfolge ein
©cheintnig, roelcheé biejeiterff
lÖfen mügte. — €ineé SJJorgené
ging bie SSache bei ©onnen?
Zelden vond men een spoor
van hen; slechts somtijds toon-
den eenige droppels bloed op
de bladeren naast den post,
dat zij geweld geleden hadden.
Velen hielden dit voor het
werk des verraads; want, zeiden
zij, met buksen voorzien, kon-
den zij dezelve bij aannadering
van het gevaar afvuren, al
was het dan niet tot eigene
veiligheid, dan tot bericht voor
de posten, die naast hen ston-
den. Anderen spraken op gema-
tigder toon, ofschoon zij beken-
den, dat zij geen begrip van
zulk plotseling gevaar hadden.
Zij zuiverden hunne makkers
van het verwijt der trouwe-
loosheid, maar zij zagen toch
in den uitslag een geheim,
hetwelk de tijd eerst moest
oplossen. Op eenen morgen