Boekgegevens
Titel: Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Auteur: Meidinger, J.V.; Elberts, W.A.
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1870
14e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1813 D 23
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204583
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse taalkunde
Trefwoord: Duits, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Vorige scan Volgende scanScanned page
178
3ch fommc um btch ju trö(!«n.
Ser SSorfafe, fleigiger ju roer;
ben.
(Eé (|l 3ett JU arbeiten.
?9ïuth unb gifer ©uteé ju t^un.
Set gntfc^lug JU (ïerben.
©elegen^cit abjurelfen.
©eneigt nachzugeben.
Ik kom om u te troosten.
Het voornemen om vlijtiger
te worden.
Het is tijd om te werken. •
Moed en ijver om het goede
te doen.
Het besluit om te sterven.
Gelegenheid om te vertrekken.
Genegen om toe te geven.
Wat voor het overige het gebruik der onbepaalde wijze
betreft, hierin wijkt de Hoogduitsche taal weinig van de
Nederlandsche af, schoon men deze wijze meer in het Neder-
landsch dan in het Hoogduitsch gebruikt. Men zij dus in
derzelver gebruik een weinig omzichtig.
Men vermijde ze in het Hoogduitsch na met ie, door te,
na te, en andere uitdrukkingen, gelijk in de volgende
voorbeelden:
Hij begon met te zeggen.
Hij bewees dit, door te ver-
zekeren.
Alvorens te spreken, moet men
bedenken, wat men zeggen
wil.
Ga hem zeggen dat hij komen
moet.
Hij kwam mij zeggen dat hij
ziek was.'
Hij bemint mij te zeer, om dit
te doen.
Na dit gezegd te hebben,
vertrok hij.
®t fing bamit an, bag cr fagtc.
€t bcmicé biefcé babutch, bag
cr tjcrftchertc.
(Ehe man fprlc^t, mug man
bebcnfen, mè man fagen
mia.
©ehen ©i« «nb faS«" »N,
bag cr fommen mug.
gr fam unb fagte mir, bag
cr franf roSre.
gr Hebt mich 5u feht, bag ct
biefeé thun fottte.
gïachbem et biefeé gefagt hatte,
ging er meg.
2. De aantoonende mjze wordt gebruikt, wanneer men
met volkomen zekerheid iets van eene zaak zegt, er moge
een voegwoord bij komen of niet, want noch het gebruik
der aantoonende, noch dat der aanvoegende wijze is in het