Boekgegevens
Titel: Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Auteur: Meidinger, J.V.; Elberts, W.A.
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1870
14e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 1813 D 23
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204583
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse taalkunde
Trefwoord: Duits, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Hoogduitsche spraakkunst, of Gemakkelijke wijze om de Hoogduitsche taal te leren
Vorige scan Volgende scanScanned page
177
met het voorgaande (bepalend) werkwoord a), of alleen
(zonder ju, te) of V) met ju verbonden.
a. Alleen, d. i. zonder ju, staat een werkwoord in de
oiibepaalde wijze bij de volgende werkwoorden, gelijk dit ook
in het Nederlandsch plaats heeft zonder te:
bürfcn, mogen, durven,
füllen, gevoelen,
heißen, bevelen, heeten.
helfen, helpen,
hören, hooren.
Jonnen, kunnen,
lajfen, laten.
lehren, leeren, onderwijzen.
lernen, leeren.
mögen, mogen.
muffen, moeten.
fehen, zien.
feilen, zullen, moeten.
mollen, willen.
b. V. ich fann arbeiten, ik kan werken; er miH fpielcn,
hij wil spelen, bu mußt mir helfen, gij moet mij helpen;
fïe lernt tan jen, zij leert dansen enz.
b. Men gebruikt over het algemeen ju voor de onbepaalde
wijze waar men in het Nederlandsch bezigt. Um JU, om te,
wordt alleen gebruikt om het oogmerk eener handeling uit
te drukken. Wanneer wij er ons op eene andere wijze van
bedienen, heeft zulks in het Hoogduitsch geen plaats:
3ch freue mich <S'e ju fehen. Ik verheug mij u te zien.
Sé itï leicht JU fagen, maé Het is gemakkelijk te zeggen,
JU thun fchr fd;mer ober gar wat zeer moeielijk of zelfs
unmöglich i(ï. onmogelijk is te doen.
SKan lebt nicht, um ju effen. Men leeft niet om te eten,
fonbern man ißt um ju leben. maar men eet om te leven.
Um glüdlich ju fein, bcbarf Om gelukkig te zijn, heeft men
man nur Suffiebenheit. slechts tevredenheid noodig.
14" DRUK. la