Boekgegevens
Titel: In sloot en plas
Auteur: Heimans, E.; Thijsse, Jac.P.
Uitgave: Amsterdam: Versluys, 1895
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-251
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204398
Onderwerp: Biologie: zoögeografie, zoö-ecologie, Biologie: plantengeografie, plantenecologie
Trefwoord: Waterplanten, Waterdieren
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   In sloot en plas
Vorige scan Volgende scanScanned page
T
?8
gelegenheid hel)t, een uitgebreid werk over dierkunde in te
zien, tlan kunt ge ze onder een dezer rubrieken lieschreven
vinden en er nog meer bizonders van gewaar worden.
Alleen moet ik nog zeggen, dat onze hj'draj Ijehalve do
voortplanting door vertakking, nog een andere meer dier-
achtige manier van voortplanting heeft. In het najaar vor-
men zich eieren onder in dit holle lichaam, die zinken,
vóór het diertje sterft, naar den slootbodem en zorgen dat
er ook in den volgenden zomer nog hydra's zijn.
Een onbekommerd leventje heeft de polyp echter niet;
verdelgen zonder kans te loopen, zelf verdelgd te worden,
dat zou een uitzondering zijn op den regel; zoo iets is in
't leven van een slootbewoner nog maar zelden opgemerkt.
Zooals heel veel kleinere dieren heeft hij zijn parasiet,
zijn belager, die hem aanvalt en hem bij levenden lijve
verteert. Soms ziet men een hydra ongewone, heftige be-
wegingen maken; zijn armen strijken snel langs het lichaam
en langs elkander, als was hij bezig zich te reinigen. En
dit is werkelijk het geval, ten minste hij probeert het, maar
het lukt hem zelden. Hij is aangevallen door een kleine
mijt, die hem letterlijk den dood aan doet; dat beestje holt
met zijn acht pootjes verbazend snel over het hchaam van
den polyp heen, nu hier dan daar hem knauwend. Gelukt
het den hydra niet, den mijt te spietsen, of ten minste af
te strijken, dan is 't met hem gedaan.
Afstrijken helpt echter niet steeds afdoend, want de mijt
beschrijft wel een boog in het water en bespringt zijn offer
opnieuw. Is de hydra vermoeid, dan begint de parasiet
hem de tentakels af te bijten.
Ook voor sommige visschen schijnt onze hydra een lek-
kerbeetje te zijn, zooals blijkt in de kleine aquariums van
de Amsterdamsche diergaarde, zij snappen de hydra, met
de daphnia er in, van het glas of van de waterplanten weg.