Boekgegevens
Titel: In sloot en plas
Auteur: Heimans, E.; Thijsse, Jac.P.
Uitgave: Amsterdam: Versluys, 1895
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-251
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204398
Onderwerp: Biologie: zoögeografie, zoö-ecologie, Biologie: plantengeografie, plantenecologie
Trefwoord: Waterplanten, Waterdieren
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   In sloot en plas
Vorige scan Volgende scanScanned page
75
daarvan niet voor zijn leven verstoken bleef, maar dat die
afgerukte lichaamsdeelen weer aangroeiden. Men probeerde
eens hoever die herstelkracht in het diertje wel gaan zou
en het bleek, dat die verbazend was; als alle voelarmen op
('én na werden weggenomen, kwamen er nieuwe, soms
meer dan er oorspronkelijk geweest waren. Dit bezorde de
polyp den naam van hydra, naar het monster uit de fabel-
leer, dat voor eiken afgehouwen kop er een aantal nieuwe
in de plaats kreeg.
•Ja, sterker nog; splijt men het diertje tot aan den steel
toe in de lengte op, dan groeit elk deel weer tot een nieuw
lichaam aan. Het was in de vorige eeuw zelfs een tijtl
lang mode, op gezellige bijeenkomsten der natuurvrienden
monster-hydra's te vertoonen, die, op deze wijze verminkt,
tot dertig nieuwe takken en lichamen met voelarmen op
één steel droegen.
Dat zulke wreede proeven, als ze voor de aardigheiil ge-
nomen worden, voor de wetenschap geen nut hebben, is
voor ieder duidelijk. 1'hi al komt de hydra, vooral ook
door dat herstellings-vermogen heel veel met een plant
overeen, het blijft een wreed vermaak; al is het diertje
waarschijnlijk lang niet zoo gevoelig als hoogere dieren,
geheel gevoelloos is het zeker niet.
Men grens schijnt dat opnieuw aangroeien niet te heb-
ben ; het lijkt wel of Baron van Münchhausen bij het ran-
selen van zijn vos geen grooter leugen bedenken kon, dan
bij do polyp waarheid blijkt te zijn. Xa heel veel mislukte
pogingen is het namelijk aan een onderzoeker gelukt zoo'n
zoetwater-polyp binnenste buiten te keeren, en zie! het
diertje stoorde zich aan die merkwaardige operatie al heel
weinig, de buitenzij deed, zoo scheen het, dienst als binnen-
zijde, als maag, en nam doodgewoon voedsel op.
Tn den laatsten tijd, nu er op het gebied van de aller-