Boekgegevens
Titel: In sloot en plas
Auteur: Heimans, E.; Thijsse, Jac.P.
Uitgave: Amsterdam: Versluys, 1895
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-251
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204398
Onderwerp: Biologie: zoögeografie, zoö-ecologie, Biologie: plantengeografie, plantenecologie
Trefwoord: Waterplanten, Waterdieren
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   In sloot en plas
Vorige scan Volgende scanScanned page
160
het water dierbaar is en die tegehjli een lelcker hapje op-
levert voor de kikkers.
De vleeschetende kikkers worden er wel meer en ten on-
rechte op aangezien, dat ze nog in meer planten of bloemen
happen, aan die omstandigheid heeft de geheele familie der
Ranonkels haren naam te danken, want Ranunculus be-
teekent alweer kikkertje en Batrachinm, de Grieksche weten
schappelijke naam der waterranonkels, beteekent hetzelfde
Tegen de Batrachiums heb ik verschillende grieven, ge
lukkig niet van zoo ernstigen aard, of ik kan nog met ge
noegen denken aan de witte bloemen-kussens, waarmede
ze in Mei en Juni en Juh onze sloten bedekken. Maar
vooreerst weten ze nog maar weinig van kruis-bestuiving:
bijna altijd komt stuifmeel van dezelfde bloem op de stempels,
ja, bij hoogen waterstand getroosten vele Batrachiums zich
niet eens de moeite, hun bloemen boven water te verheffen
om ze daar te ontplooien. Ze houden de knoppen stilletjes
onder water, daar gaan dan de helmknoppen open en het
stuifmeel valt zoo maar op de stempels. Dat getuigt van
weinig liefhebberij!
Dan nog hebben de geleerden verscheidene soorten van
Batrachinm onderscheiden, die op papier ook nog al tamelijk
uit elkander te houden zijn, maar er zijn in de natuur
zooveel tusschen vormen, die met twee of drie beschrijvingen
tegelijk overeenkomen, dat ge met uw Suringar en Heukels
er bij, hoe langer hoe meer in onzekerheid en twijfel ver-
zinkt. Eindelijk besluit ge er toe, uw exemplaar dan toch
maar voor uw herbarium te drogen en er Batr. Peleveri met
een vraagteeken of een dergelijken wanhoopskreet op te
plakken, maar als ge na eenige dagen uw pers opent, is de
geheele kwelgeest een zwart monster geworden.
Eigenlijk ligt dat alles aan de inrichting der bladeren. De
Batrachiums toch, hebben vaak drijvende en tevens onder-