Boekgegevens
Titel: In sloot en plas
Auteur: Heimans, E.; Thijsse, Jac.P.
Uitgave: Amsterdam: Versluys, 1895
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-251
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204398
Onderwerp: Biologie: zoögeografie, zoö-ecologie, Biologie: plantengeografie, plantenecologie
Trefwoord: Waterplanten, Waterdieren
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   In sloot en plas
Vorige scan Volgende scanScanned page
89
kant uit. Dan maar er op los! met een paar sprongen heeft
de waterspin de larve bereikt, en eer deze onraad bemerkt,
is hij aangegrepen en heeft hij een knauw beet; de spin zet
al zijn acht pooten op den rand om de opening van het
huisje, een paar ilinke rukken met de kaken en... de larve
is er uit, het leege huisje stijgt snel naar boven.
De spin met zijn prooi ook: hij zal zijn lekker hapje daar
aan de oppervlakte eens gauw oppeuzelen. Maar daar komt
net een gerande voorbij, die ruikt wat en wendt den steven.
,/Dat is niet pluis", denkt de spin, ,/Zorg jij voor je zelf,
als je honger hebt"; hij duikt met zijn lekkerbeetje onder
en zoekt zijn luchtkasteel in het water weer op, met zijn
buit verdwijnt hij in zijn zilveren klok.
Haalt ge de plant met die zilveren beker uit het water,
dan vindt ge er niets van terug dan een bosje grijs spinsel;
de groote spin, als hij niet onder de hand ontsnapt is, blijkt
ook niet van zilver te zijn; zijn achterlijf is donzig behaard
en muisgrauw. Het was een echt luchtkasteel.
Brengt ge de spin in het aquarium, dan is hij oogenblik-
kelijk weer het mooie dier van te voren. Al heel gauw
begint hij een ijl web in het water te spinnen, haalt wat
luchtbellen van de oppervlakte en bouwt opnieuw zijn luch-
tige woning; met een paar draden belet hij de luchtmassa
weer op te stijgen. Komt er in het aquarium niet veel in
het net of in de luchtval zelf, dan gaat hij al spoedig op jacht.
Soms behelpt zieli deze spin op vreemde wijze; bemerkt gij
in uw aquarium een groot, schijnbaar leeg slakkenhuis, dat
met de punt naar boven door het water zweeft, of aan den
bodem heen en weer wiegelt, dan kunt ge er zeker van zijn,
dat onze waterspin daarin zijn domicilie heeft gekozen.
Nadert de winter, dan zoekt hij meestal zoo'n groote slak
oj), eet zich zat, eigent zich daarna ook het huis toe, ver-
zekert zich tegen inbraak door een dicht gesponnen web