Boekgegevens
Titel: De kleine Buijs: natuurkundig schoolboekje
Auteur: Buijs, Johannes
Uitgave: Groningen: M. Smit, 1861
3e dr; 1e dr.: 1859
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 1534 : 3e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204298
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De kleine Buijs: natuurkundig schoolboekje
Vorige scan Volgende scanScanned page
22
daartoe afgegraven stuk land loopen. Het water ver-
dampt en het zout blijft achter. Wordt het daarna
gezuiverd, dan is het tot gebruik geschikt. Ons
ligchaam heeft behoefte aan zout, vandaar, dat bijna
al onze spijzen met zout bereid worden. Te veel zout
gebruiken kan nadeelig zijn.
De brandbare stoffen, die tot het rijk der delfstof-
fen behooren, zijn: zwavel, hars, barnsteen, waarvan
cigaarpijpjps en andere snuisterijen gemaakt worden,
aardpek, potlood, diamant en meer andere. Vindt ge
het niet vreemd, dat die harde diamantsteen even goed
verbranden kan als een stukje steenkool?
Men onderscheidt zeer vele metalen. De meest be-
kende zijn: platina, goud, zilver, koper, ijzer, lood,
tin en zink. Goud is geel of rood, zilver is wit van
kleur. Goud is ruim 19 maal zoo zwaar als water,
en zilver is ruim 10 maal zoo zwaar als deze vloei-
stof. Koper is niet half zoo zwaar als goud. IJzer
wordt van alle metalen het meest gebruikt, het is
overvloedig in de natuur voorhanden, en daardoor niet
zeer duur. Het laat zich gemakkelijk bewerken, gij
kunt dit dagelijks bij den smid zien. Men onderscheidt
geslagen en gegoten ijzer. Lood wordt voornamelijk
gebruikt voor goten, pompen, platte daken en buizen,
die het water geleiden. Water, dat lang op lood blijft
staan, kan vergiftig worden.
Nog noemden wij vulJcanische zelfstandigheden, die