Boekgegevens
Titel: Het levende woord: stijl- en taaloefeningen vooral ten dienste van normaal- en kweekscholen
Deel: 2e stukje
Auteur: Boswijk, D.; Walstra, W.
Uitgave: Zutphen: W.J. Thieme & Cie, 1897 *
4e dr; 1e dr.: 1886
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 831 : 4e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204294
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Het levende woord: stijl- en taaloefeningen vooral ten dienste van normaal- en kweekscholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
107
is eenvoudig een bod doen. Na veel loven en bieden H eens
worden, wil dus zeggen : na eene lange, drukke onderhan-
deling den koop sluiten; het over eene zaak eens worden.
2*.*. De puntjes op de Vs zetten.
Evenais men bij haastig schrijven wel eens de punctuatie
verwaarloost, verzuimt men daarbij ook licht, alle puntjes
op de Vs te zetten; bij zorgvuldige correctie zal men voor
de plaatsing er van natuurlijk zorg dragen. Bovenstaande
uitdrukking beteekent in 't algemeen: iets met nauwlettende
zorg verrichten; bij zijn werk op de kleinste kleinigheden
letten.
Te hooi en te gras.
In het Frankische tijdperk hield men jaarlijks twee groote
volksvergaderingen, en wel d'eene in het voorjaar (den tijd
waarin 't gras ontspioot) en de andere in den zomer [den
hooitijd). In die veruaderingen werden alle gewichtige regee-
ringszaken, benevens alle kwesties van eenig aanbelang be-
handeld. Te hooi en te gras waren dus uitdrukkingen, die-
nende ter aanwijzing van den tijd voor de vergaderingen
of wel voor de behandeling van belangrijke zaken.
Later echter, toen die vergaderingen niet zoo op gezetten
tijd meer werden gehouden, ging ook 't begrip van de nauw-
keurige tijdsbepaling van bovenstaande uitdrukking verloren
en kreeg deze de beteekenis van zoo nu en dan.
31. Te kust en te keur gaan.
Kust en keur zijn beide afgeleid van het w. w. kiezen.
Keur is ontstaan uit kore (z. n. w.; en dit uit koor (rr koos,
onv. verl. tijd van kiezen) en beteekent dus keus.
Kust van den wortel kus uit kiezen is eveneens = keus.
I»e uitdrukking beteekent: gaan om te kiezen; uit eenen
grooten voorraad uitzoeken ; naar welgevallen uitzoeken.