Boekgegevens
Titel: Grondbeginselen der natuurkunde, door de eenvoudigste proeven toegelicht
Serie: Van Druten & Bleekers goedkope bibliotheek voor alle standen, of verzameling van nuttige werken over allerlei vakken van wetenschap door de beste der hedendaagse schrijvers, [1e afd., serie 1], dl. 12-14
Auteur: Crüger, F.E.J.; Logeman, W.M.
Uitgave: Sneek: Van Druten & Bleeker, 1861
2e, verb. en verm. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 174 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204279
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen, Natuurkunde: meetmethoden, meettechnieken en instrumentatie van de natuurkunde
Trefwoord: Natuurkunde, Experimentele natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Grondbeginselen der natuurkunde, door de eenvoudigste proeven toegelicht
Vorige scan Volgende scanScanned page
r
506
gebouwen. Op de schepen leidt zij uit de kajuit van den
kapitein naar de mars en dient om van den zich aldaar ophou-
denden wacht berigten in te winnen of hem bevelen te geven.
In groote fabriekgebouwen verbindt men, om noodeloos
heen- en weêrloopen te besparen, de vaak ver afgelegene kamers
der arbeiders daardoor met het kantoor van den bestuurder.
Om de kunststukken van den waarzeggenden Turk voort
te brengen, maken de goochelaars gebruik van buizen, die zij
van den mond van een beeld door zijn binnenste heen, door de
pooten van een stoel en onder den vloer verborgen in een zij-
vertrek leiden , waar iemand de voorgelegde vragen hoort en er
op antwoordt; ook kan het beeld geheel ontbreken, en de ope-
ning der buis achter het behangsel der muur of onder eene met
vele gaten doorboorde dunne plaats van den vloer verborgen
zijn, en zoo het kunststuk van het onzigtbare me is je voort-
brengen, dat duidelijk spreekt, zonder gezien te worden.
b. De scheepstrompet of scheepsroeper.
Proef. Op eene vensterbank legge men over elkander drie
Spreek- blaadjes papier en daarop een zakhorologie, en on-
trompet. derzoeke tot op welken afstand op gelijke hoogte met het horo-
logie het tikken daarvan nog te hooren is. Daarop draaije men
van een vel glad papier een groot peperhuis of kegelvormige
buis, wier naauwste einde zamengeknepen wordt, terwijl het
wijde einde open blijft. Het horologie wordt er zoo ver inge-
schoven, dat het digt bij het naauwe einde ligt, en de buis
met het horologie op de vensterbank gelegd. Het opene einde
der buis is naar het inwendige der kamer gerigt. In horizontale
lijn met haar wordt het horologie thans veel verder gehoord.
De geluidsgolven worden door de wanden der buis zoo terug
gekaatst, dat zij buiten haar alle in eene en de zelfde rigting
verder gaan.
De spreektrompet is eene kegelvormige buis, wier
naauwste eiude de van den mond komende geluidsgolven moet