Boekgegevens
Titel: Gedichten, bijzonder voor de declamatie
Auteur: Immerzeel, Johannes
Uitgave: Zutphen: A.E.C. van Someren, 1838
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 398 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204266
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kindergedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedichten, bijzonder voor de declamatie
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 115 — ^
Waar ook aijn kunst zich zangstof zocht,
Hy wist het speeltuig zoo te dwingen,
Dat hy, die andren volgde in 't zingen.
Toch onnavolgbaar heeten mocht.
't Zij hy, op 't renspoor der Pindaren,
Op arendswieken §teeg omhoog;
Of wel in lager dampkring vloog
En 't leerdicht tokkelde op de snaren;
Of sloeg hy een gewijden toon.
Waarin de gloed van 't Oosten bruischte.
En de Idumeeschc ceder ruischte.
Zijn godenlier klonk altijd schoon!
Wat spreekt ge, Aêloudheids fabel vonden!
Van Orfeus, die in 't rijk der doóu
Den helhond kluisterde aan zijn toon,
Den dood hield aan zijn lied gebonden?
AchJ was 't verhaal geen logenschijn:
Werd ooit dc Dood door zang verbeden;
Zou hy, die zielen wist te kneden.
Zou Bilderdijk gestorven zijn?
Helaas, ook hy, hy is gestorven!
Ofschoon hem heel een volk beschreit.
Al heeft zijn naam de onsterflijkheid,
Zijn hoofd een starrenkroon verworven.
Hy stierf! o, mochten hem ten zoen.
Die eens op hem hun zwadder stortten,
IViet langer Hollands roem verkorten.
Door aan ziji roem te kort te doen!
Rust zacht dan in de moederaarde!
Rust, aangebeden Zanger, rust!
En smaak, geland aan hooger kust.
Een heil, dat u deze aard niet baarde.