Boekgegevens
Titel: Gedichten, bijzonder voor de declamatie
Auteur: Immerzeel, Johannes
Uitgave: Zutphen: A.E.C. van Someren, 1838
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 398 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204266
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kindergedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedichten, bijzonder voor de declamatie
Vorige scan Volgende scanScanned page
_ 96 —
Gy houdt den zetelstaande,en,valscheKroonzncht(lrij ver,
Bedekt ge uw gruwelstuk met onhesehaamden ijver.
En wederstreeft u-zelv' en Romes hoogst belang.
Op dat ge uw' wrevel boet in mijnen ondergang!
En ik, ik zoude een ziel, zoo trouwloos, nog vergeven?
Gy, na zoo'n wreed ontwerp niy kenbaar zijn, en leven!
Neen, neen, het denkbeeld-zelfwaar reeds niy-zelv'ver-
Ily, die te licht vergeeft, verlokt tot euveldaan. (raän:
De moorder zy gestraftI gestraft, zijue eedgenooten!
Maar-altijd strafen wraak! en altijd bloed vergoten!
Mijn wreedheid mat zich af, en zoekt maar vindt geen rust.
Steeds tergde zy een vuur, dat nooit wordt uitgebluscht.
DeMuitzucht plant zich voort, en derft geen medestande-
Een afgeslagen hoofd herteelt er duizend anderen, (ren:
En, 't saatngeronnen bloed, om mijnen troon verspreid.
Verschaft niy Homes vloek; geen meerder zekerheid.
Wat zal ik steeds den slag eens nieuwen Brutus w achten?
Ontroove ik hem veeleer den roem van my te slachten !
Ja sterf, Oktavius! uw leven is verbeurd.
Zoo al wat moed bezit, u Romes vijand keurt.
Zoo Romes braafste Jeugd steeds toelegt op uw leven,
Lafhartig is de vrees; om uiet, bet tegenstreven.
Verga;Alaar 't wrcevleLot zoo onherstelbaar woedt.
Dewijl gy toch vergaan, of, alles derven moet!
Gering is 't leven toch; en 't weinig, van uw dagen
Nog oovr ig, deed den prijs dien 't kosten moest, beklagen.
Verga;maar- sterf voort minst met waardigheiden moed.
En doof uws levens toorts in 's snoodaarts sissend bloed!
Verga; maardoor eendood,aandeuwe wraak verschaffend;
Vervul zijn' Vadermoord, den Vadermoorder straffend!
Maak van uw eigen dood een follring voor ziju hart!
Ily zie zijn doel bereikt, maar tot zijn gruwbre smart!
Of — laat ons in zijn smart een reiner wellust smaken.
En, zoo ons Rome haat, dien haat haar doen verzaken!
(iTös eenige tnsschenpozing)