Boekgegevens
Titel: Gedichten, bijzonder voor de declamatie
Auteur: Immerzeel, Johannes
Uitgave: Zutphen: A.E.C. van Someren, 1838
2e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 398 : 2e dr.
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204266
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kindergedichten (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Gedichten, bijzonder voor de declamatie
Vorige scan Volgende scanScanned page
— 9S -
Zoo (Ut het lot moet zijn der Grooten van deze aard,
Dat hun weldadigheid hun niet dan afkeer baart;
En zoo uw haat hen doemt om dien hun hart te geven,
Wien ge op de zelfde stond doet dingen naar hun leven!
Wat zekers geeft een' Vorst bet Opperste gezag?
Op wien verlaat hy zich, die al te veel vermag?
Die ieder vreeslijk is, heeft ieder ook te vreezen,
En, tot zijn weldaad zelv', moet hem ten Vijand wezen.
Maar hoe, Oktavius! waarvan beklaagt ge u toch?
Keer in u-zelvM leg af dat vleiend zelfbedrog!
Gy-zelf hebt niets gespaard, en wilt, men zonde u sparen?
Denk, welk een zee van bloed uw woede moest bedaren!
Wat stroomen gy niet al tot Gezars wraak vergoot I
Wat Aktium al kostte, en Sextus Oorlogsvloot!
Stel u Peruza voor, in eigen bloed verdronken.
En duizenden, door u de dolk des moords geschonken!
Vernieuw u, hoe gy-zelf, en met uw eigen hand
Uw'Voogd in't krimpend har t het slachtmes hebt geplant!
! En dan, beticht het Lot, wanneer ge uw gunstgenooten
Den arm verheffen ziet om u door 't hart te stooten ,
( En, door uw voorbeeld-zelf tot uw verderf •gewekt,
• Geen rechten meer ontzien, door u op 't snoodst bevlekt!
Neen, hun verraad isslechtsrechtmatig; 'tLot, rechtvaar-
De Hemel stemt er in, de straf is uwer waardig. (dig;
Ga, leg uw waardigheid, gelijk gy ze aangreept, neêr.
En geef haar, met uw bloed, voor 't bloed van Rome weêr!
Maar ach! verla?it me in'teind en zelfgevoel en oordeel?-
Wat pleite ik tegen my en tot mijns vijands voordeel?
Hoe! ik ontscbuldig bem, die naar mijn leven staat.
En wettig in 't verraad een dubbel wreed verraad!
Verrader, die tot glimp om naar mijn hoofd te dingen,
't Behouden van 't gebied my dwingende op dorst dringen!
Uw Ontrouw is 't alleen, waardoor dat feit bestaat.
Waarom ge 't staal verheft als wreker van den Staat.