Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
8o
BE VRIJHEID.
■welke aardige vogeltjes!" Alwin zag in de hoogte fn
ontdekfe nog verscheidene kopjes. »Hel is een duivennest,"
riep hij , klom in den boom en nadeide zacht m voorzig-
tig het nest. Reeds was hij er kort hij, toen de ouden
hem bespeurden en wegvlogen. ïluns klom hij snelleren
bereikte het nést. Er zaten in hetzelve twee jonge dui-
ven, die bijna ^iug waren. Hij nam de grootste en schoon-
ste uit het nest in zijne hand en klom nu langzaam en
voorzigtig naar beneden. Aurora was buiten zich zelve
van vreugde, zij zag in zijne geslotene handen en ont-
dekte een aardig diertje met een geel kopje en zwarte
oogjes , zij nam het in hare handen en liep er mede naar
den boom, waar hare moeder zat, uitroepende: »Zie
eens, welk een allerliefst vogeltje alwin voor mij gevangen
heeft!"
»Het is een aardig diertje," zeide amelia , »maar wat
wilt gij nu met dit beestje doen ?"
»Ik wil het me<ie naar huis nemen, voor hetzelve een
week nestje maken en het voeren," antwoordde het
meisje.
» Maar het nestje ," zeide de moeder, » dat gij maken
wilt, zal zoo zacht niet zijn, als dit, waaruit het ge-
haald is. Het zal stee<is naar zijn nest en voedsel verlan»
gen, en mogelijk van verdriet sterven."
»Dat zou zeer treurig zijn ," zeide aurora eenigzins
neerslagtig, »maar ik wil het zoo oppassen en koes-
teren , dat het zijn nest en voedsel dra vergeten
zal."
Terwijl zij dit zeide, ging een wandelaar op de land-
straat voorbij , en menschen onder de boomen ziende zit-
ten, kwam hij bij hen. Om zijn kaal geschoren hoofd
had