Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE JAARMARKT. 86
fttaat een gekijf en nienwe verwarring. Beiirsensnijcler»
bedienen zich van dit oogenblik en stelen horologien en
zakdoeken. Een van hen worilt betrapt en gegrepen. Nu
klinkt eene onaangename muzijk door de straten , gevolgd
van beeren en apen, om door dansen en springen de
aanschouwer« te vermaken, doch die zich weldra verwij-»
deren om hunne oplettendheid op een' troep koordedan-
sers te vestigen , die zich door krijgsmuzijk aankondi'*
gen. De zijden vaandels, van verre in de lucht wap-
perende, de schitterende, met veren opgetooide, hel-
men, die bovtu de hoofden van den drom uitsteken, de
ranke gestalten van schoone mannen en vrouwen of deAig
opgesieixle paarden, boeijen eene wijle ~ tijds aller aandacht 9
tot dat ook deze verdwijnen om plaats te maken voor eene
nieuwe vertooning.
In de eerste dagen na hunne wederkomst, in de land-
woning , leverde deze jaarmarkt dikwerf stof tot gesprek op
aan den vader en de kinderen. Men herhaalde, hetgeen
men gezien had, en het aandenken aan ieder merkwaar-
dig verschijnsel werd steeds met vermaak vernieuwd. Ie-
dereen gewaagde van hetgeen hem best behaagd had , cn
waaraan liij zich liefst herinnerde.
De een sprak hier, de andere daarvan. »Mij, zeide de
vader, »behaagt meest de beeldtenis der Eendragt, welke
de gansche jaarmarkt ons voor oogen stelde."
»Hoe meent gij dit? lieve Vader!" vraagden de kinderen.
»Het ontbrak er toch niet aan twist en gekijf."
»Zekerlijk niet," antwooi'dde de vader, » want hieraan
ontbreekt het zelden, waar eene menigte menschen oui
huns voordeels wil zamenkomen. Maar deze kibbelarijen
van eenige bijzondere menschen hebben niets te beduiden