Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
5S DE BRAND.
»»Die verdiende zijn ongeluk, want hij deed aan nie-
mand goed.""
» D^ze is de natuurlijke straf der gierigheid," vervolgde
de vfcder, »dat zij alle menschen vau hem , die met deze
ondeugd behebt is, afkeerig maakt. De gierigaard sluit
zijn hart zelfs voor die aandoening, waarvoor zich anders
schier ieder hart ontsluit, voor het medelijden. De gie-
rigaard bemint niemand dan zich zeiven ^ ja , dikwijls kwest
hij zich zeiven , om de schatten te vermeerderen , die hij
zijne liefde geschonken heeft. Zoodanig eene gemoedsge-
steldheid is hatelijk bij God en menschen. Wat is natuur-
lijker dan het medelijden? en waar vindt men aangenamer
weg ter bereiking van eigene geluk/aliglieid , dan door het
geluk van anderen te bevorderen? Hiervan heeft de gie-
rigaard geenerlei denkbeeld. Hij is zelfzoekend, ongevoe-
lig en wantrouwend. Deze eigenschappen stooten ieder
mensch van hem terug."
»Gij hebt gezien, hoe hulpvaardig zieh iedereen betoon-
de bij den brand. Zelfs vreemde menscJien namen detl
aan het lot der ongelukkigcn, en dezen gingen onderliug
vertrouwelijker met eikanderen om dan gewoonlijk. Het
onheil brengt de menschen nader tot eikanderen. De voor-
namen en rijken gevoelen in zoodanige gevallen, dat zij
hoven zulk eenen nood niet verheven zijn ; en dit gevoel
maakt hun hart zachter en beter. Wierden de menschen
gedurig op zoo treffend eene wijze aan hunne menschelijk-
lieid herinnerd, zij zouden nimmer trotsch, hoovaardig en
wreed zijn."
»Hoe aangenaam en vrolijk zou ons leven zijn, indien
alle menschen eikanderen als broeders beschouwden j in-
dien iedereen tevreden ware met hetgeen hij van den
goe-