Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE RIJKE MAN. Bj
Spoedig kwam ik te Londen. Met onuitdrukkelijke moeite
kreeg ik eenig narigt van de persoon, die ik zocht, en
uit alles, wat ik vernam, werd in het eind waarschijnlijk,
dat zij naar Amerika vertrokken was. Ik spoedde mij ook
daar henen, maar zonder gevolg. Zoo verspilde ik ver-
scheidene jaren in vruchteloos zoeken, ^ tot dat ik ten
laatste naar mijn huis terug keerde. De menigvuldige
reizen, de gevaren, die ik uitstond, de kwelling, die mij
nooit verliet, — dit alles iiad mijne krachten uitgeput,
en ik verzonk, allengskens, in den hulpeloozen toestand ,
waarin gij mij thans ziet. Mijne gezondheid is onherroepe-
lijk verloren j mijne schatten zijn hatelijk in mijne oogen}
en al mijne hoop is op den dood gevestigd, die mij van
mijn lijden verlossen en weder in de armen mijner echt«
vriendin en mijner kinderen zal overvoeren."
)) Deze is de geschiedenis van den beklagenswaardigea
man , dien het verwaarloozen van eene eenige menschlie-
vende daad zoo onuitsprekelijk ellendig maakte. Eenedel-
aardig man alleen kon zich, uit hoofde van zulk een ver-
zuim, zoo streng beschuldigen, en zoo lang een berouw
gevoelen. Nadat hij verscheidene jaren op die droevige
wijze geleefd had, stierf zijne zuster, zijne eenigste toe-
vlugt en troost in zijn lijden; en dit nieuw onheil ver-
haastte zijnen dood. Toen hij denzelven voelde naderen
dankte hij God, dat Hij hem uit dezen toestand verlossen
wilde. Want zijn lijden had hem sedert lang van de we*
reld afkeerig gemaakt, en hij reikhalsde naar den Hemel
en de rust des grafs.
)> Zoo kan den mensch het naauwe en duistere graf wen-
ßchelijker worden , dan het luisterrijkste poleis."
M Zoo weinig kan ons het bezit van tijdelijke goederen
. C 3 ge.