Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
8 HET NEST.
B^ deze woorden zweeg de vader j diep getrofTeil doof
deze beschouwing. TheosoOR hing aan zijnen hals y en
zeide: »Ik zal u nooit vergeten, lieve vader! u tiooit be-
droeven, en als gij dood zijt, zal ik nog altoos zoo handelen
alsof gij nog leefdet."
Alwin omhelsde zijnen vader zonder iets te zeggen,
doch hij dacht even gelijk zijn broeder.
DE STILLE AVONDSTOND.
Alwin en theodoor zaten aan den oever van het meer,
in wiens nabijheid huns vaders kleine landwoning lag. Het
liep tegen den avond van eenen der schoonste dagen. Bij
eene geheel heldere lucht heersclite eene volkomene stilte.
Men gevoelde geen togtje; aan de hooge essen- en spichti-
ge populieren, die aan den oever stonden, werd geen blad
bewogen, en de ganschc oppervlakte des waters was glad als
een spiegel. Op eenigen afstand in het westen , sloot het
hooge gebergte den gezigtseinder, vermengende zijne don-
ker blaauwe kleur met het zachtere blaauw dei' Incht. Het
nitzigt over de vruchtbare landstreek was onbeschrijfelijk
aangenaam. Alomme heerschten bevalligheid, kalmte, stil
genoegen. Met vrolijke verwondering aanschouwden de
kinderen dit verrukkend tooneel.
» Zoudt gij niet wenschen vraagde hun vader, die hen
eenigen tijd, ongemerkt had gade geslagen, »zoudt gij niet
wenschen, mijne kinderen, dat alle dagen even zoo schoon
waren als de tegenwoordige?''
V »Ja ,