Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
ÏIET NEST. 7
te op zich nemen, die verhonden is aan de bezorging en
opvoeding van himne kleine huJpelooze kinderen."
» Bij de dieren ontdekt men (üe liefde slechts zoo lang ,
als deze schepseltjes in eenen staat van hulpetooslieid zijn,
en zich niet kunnen verzorgen. Is die tijd voorbij, dan
vergeten de ouden hunne jongen, en deze gevoelen geene
dankbaarheid omtrent hunne ouders. De kleine vogeltjes
zullen dit nestje misschien nooit, weer bezoeken, en wan-
neer zij ook hunne ouders weder ontmoeten, zullen zij
geen het minste blijk geven van erkentenis. Hunne liefde werkt
niet wederkeerig, en zij doen hunne schuld slechts in vervolg
>an tijd af in de zorg die zij voor hun eigen kroost dragen."
»Hoe geheel anders en beter is liet gelegen met den
mensch. Hier werkt de liefde wederkeerig, omdat zij niet
alleen op behoefte en noodzakelijkheid berust, Oudei's ver-
heugen zich, wanneer het hunne kinderen welgaat, en
deelen in hun lijden. Dat doen zij in eiken trap van ou-
derdom , door hun geheel leven. Ook kinderen vergeten
hunne ouders niet, en hoe ver ook van de ouderlijke wo-
ning verwijderd, denken zij met een hartelijk verlangen
en opregte vreugde aan het'ouderlijk huis, zij leggen er
zich op toe, om , door goede dadeii , de ouders te verblij-
den , en, in den ouden dag, vergelden zij derzelver aan-
gewende liefde, zorg en moeite. Het dier integendeel
sterft hulpeloos in het woud j geen zijner jongen staat het
bij in de laatste oogenblikken van zijn leven. Geen ander
dier beklaagt zijnen dood en wenscht hetzelve terug. De
mensch integendeel laat de nagedachtenis aan zijne goede
daden achter , en zijne kinderen vertroosten en verblijden
zich in dezelve, terwijl zij bij de graven der ouderen de beste
voornemens ter navolging nemen."
A 4 Bij