Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE GnOT. 143
terwijl zij zich met enn weemoedig laclijo tol mij wendde,
mijn hart zegt mij, dat eduard nog leeft. De hand der
eeuwige liefde zal hem beschermen ; hij zal in uwe armen
teriigkeeren, en ik zal in de eeuwigheid in de vreugdo
uwer verrukking deelen.
Dit zeggende schitterde haar bleek gezigt van eenen bo-
venaardschen glans. Een traan beefde in haar oog. Zij
scheen haren beminden zoon voor zich te zien staan.
Van dit uur af werd zij zigtbaar zwakker. Zij sprak
minder en dan nog weinig. Haar geest scheen zich met
hoogere dingen bezig te houden, slechts nog een kleiner
deel van haar behoorde aan de sterfelijkheid. Hare blik-
ken waren sprekend, Eene onbeschrijfelijke volheid van
goedlieid en liefde sprak uit hare oogen, als zij die op
mij of op rosalia sloeg.
Stil in God berustende en met een hemelsch geduld,
bewandelde zij den laatsten doornigen weg.
In den koristen nacht van den zomer trad de engel
des diods tot haar leger Ik zat bij haar bed ; zij scheen
te sl.iimaren; rosalia was op mijnen schoot in slaap ge-
vallen. Toen riep zij mij met eene zachte stem, en zeide:
sain 1-lameert ik sterf, laat mij dit kind nog eens kus-
sen. — Ik gaf het haar, zij drukte het aan haar hart,
vouwde de handen en scheen voor hetzelve te bidden.
Hierop trok zij mij tot zich, kuste mij en riep mij zacht-
jes, ach! haar laatste vaarwel toe.
De zon ging heerlijk op, maar hare oogen waren voor
het aardsche licht gesloten. Haar schoon leven ging on-
der met het beginnen van den dag om in betere gewesten
heerlijker op te gaan.
SAirii-LAMCERT Sprak deze laatste woorden met eene
be-