Boekgegevens
Titel: Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Auteur: Jacobs, Christian Friedrich Wilhelm; Meurs, Jacobus van; Veelwaard, D.
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink & De Vries, 1822
Tweede verm. dr
Opmerking: Oorspr. titel: Allwin und Theodor
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: 1922 H 24
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204232
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Duitse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm), Verhalen (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Alwin en Theodoor: of Geschenk van eenen vader aan zijne kinderen
Vorige scan Volgende scanScanned page
DE VRIJHEID. Si
sclien nabij was. En al bad ik dit ook voor hem willen
verbergen 5 zoo zou hij dit evenwel uit mijne daden hebben
kunnen opmaken. Hierop bouwde hij zijn plan. Ik weet
niet, hoe hij ontdekt had, waar ik mijn'spaarpot bewaar-
de; maar toen ik eens op een' avond mijn penningsken bij
het zuur verworvene wilde leggen, was alles verdwenen,
en tevens was de Italiaausche slaaf cnziglbaar geworden,"
»Gij kunt ligt denken hoe groot mijn sihrik was, toen
ik dit ontdekte, dewijl ik met mijn geld een veel grooter
goed verloor, cn het nabijzijnd uitzigt op vrijheid nu in
een uitzigt op de voortduring mijner slavernij veranderde.
Ik gaf njü'ien heer terstond kennis van het gebeurde. Deze
had reeds maatregelen genomen om den vlugteling te ver-
volgen, en troostte mij met de hoop van het mijne weder te
zullen krijgen , dewijl het ontkomen slechts zelden gelukte.
Zijne voorspelling werd ook vervuld, maar niet mijne
hoop/'
»De ellendeling, die mij mijn zuur gewonnen eigendom
uit baatzucht ontnomen had, was met twee zijner landslic*
den, die even zoo slecht dachten als hij en de buit met
hem deelen wilden, ontvUigt. In de hoop van ter zee te
zullen ontkomen, hadden zij zich aan bet strand van eene
schuit meester gemaakt en die met levensmiddelen en ge-
roofde goederen beladen. Maar hunne onderneming mis*
lukt.e. Onbekend met de kust, stieten zij reeds in den
eersten nacht op eene klip en de schuit zonk. Twee der
medepligtigen verdronken, maar hij, die de zamenzwering
gesmeed bad, de roover van mijn goed , werd aan het strand
gesmeten , gegrepen , herkend en naar Algiers gebragt. Zijn
roof was eene prooi der golven geworden."
»Dit onverwacht en wreed lot sloeg mij geheel ter neder.
Mij-