Boekgegevens
Titel: Beginselen der plantkunde: ten gebruike bij het onderwijs op de middelbare scholen
Auteur: Costerus, J.C.; Behrens, Wilhelm Julius
Uitgave: Amsterdam: M.M. Olivier, 1896
4e dr; 1e uitg.: 1881
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: P.B. 2709 : 4e dr
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204169
Onderwerp: Biologie: botanie: algemeen
Trefwoord: Plantkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Beginselen der plantkunde: ten gebruike bij het onderwijs op de middelbare scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
109 De aanhangselen der opperhuid.

de Roos (fig. 113) en de Braambeziën, zij worden niet
uitsluitend uit opperhuidscellen, maar ook uit elementen
der onderliggende schorslaag gevormd. Drukt men tegen
den voet van een der stekels, dan raakt hij los en laat
zich zoo in zijn geheel van de plant verwijderen. Hierin
hebben wij dus een geschikt kenmerk voor stekels ter
onderkenning van doornen (p. 49). Terwijl een doorn
even als elk blad en elke tak met het inwendige van
een stengel (bast en hout) ten sterkste samenhangt, be-
staat deze stevige verbinding bij den stekel niet. Evenwel
gaat dit practische onderscheid niet voor alle gevallen
door, aangezien men ook stekels kent die min of
meer innig met het inwendige weefsel samenhangen
(de vrucht van den Doornappel). In twijfelachtige ge-
vallen moet dus een nauwkeuriger onderzoek worden
ingesteld, of het onderzochte oigaan een doorn of een
stekel is.
Hoogst opmerkelijk is
het voorzeker dat stekels,
bladdoornen en tak- of
stengeldoornen uiterlijk
zoo veel op elkaar gelijken.
Dit feit wordt begrijpelijk
wanneer wij bedenken dat
hunne beteekenis voorde
plant dezelfde is, nm. dat
alle drie de deelen wapenen
der plant zijn, dus orga-
nen van dezelfde soort.
Maar beschouwt men ze
eenvoudig als onderdeelen van de plant, dan blijkt het
dat een takdoorn een stengel, een bladdoorn een
Fig. 113.