Boekgegevens
Titel: Ver over zee: merkwaardige tochten en ontmoetingen ter zee en te land
Auteur: Goeverneur, J.J.A.
Uitgave: 's-Gravenhage: Joh. IJkema, 1872 *
Groningen: Gebroeders Hoitsema
Opmerking: Bevat o.a. 'Mijne omzwervingen in Mexico' en 'Beelden uit Ceylon'
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-197
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_204150
Onderwerp: (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: geografie van Azië, (Sociale) geografie, cartografie, planologie, demografie: geografie van Midden- en Zuid-Amerika
Trefwoord: Sri Lanka, Mexico, Reisbeschrijvingen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Ver over zee: merkwaardige tochten en ontmoetingen ter zee en te land
Vorige scan Volgende scanScanned page
20
overziet namelijk van deze hoogte een heerlijk dal, dat
tusschen hooge bergen ligt, boven welke de geweldige
gevaarten van twee, met eeuwige sneeuw bevrachte vulkanen
zich tot hoog in de wolken verheffen. Aan den voet van
den eenen berg , op eene groene , met bananen, palmen en
oranjeboomen omkranste helling , ligt de stad Jalapa als
in een bloemenmand weggedoken. In het midden tusschen
de koude nevels van het gebergte en de gloeiende lucht
der kust gelegen, wordt Jalapa alleen door luwe en met
geuren bezwangerde luchtstroomingen getroffen. Mag al
do zon hare loodrechte stralen op de omliggende vlakte
werpen ; mag al de Atlantische Oceaan de heete winden
zijner kusten overzenden : de bergen , die het dal omsluiten,
trekken al deze dampen naar zich toe en verleenen aan
het dal eene eeuwige frischheid. Toen ik mij in dat heerlijk
schouwspel verlustigde , begonnen de bergen zich reeds met
de purperen schakeeringen van den avond te kleuren ; de
verre sneeuwtoppen vertoonden zich als lichtende sterren,
en tusschen hen scheidde de nauwelijks bemerkbare linie
van den oceaan den horizont van het blauwe uitspansel,
't Was een verrukkend gezicht, waarvan ik mij eerst los-
rukken kon, toen ik zag, dat het transport al vrij ver
vooruit was.
Zoodra ik Juan en zijn mederuiter had ingehaald, viel
mijn oog er op , dat de banden van den gevangene aan-
merkelijk losser geworden waren. Deze omstandigheid ver-
sterkte mij in mijn vroeger vermoeden , dat de roover poging
zou doen, om te ontsnappen, en dat Juan hem daartoe
behulpzaam zou zijn. Ik was nog onzeker, of ik mijn
vermoeden aan den kapitein zou mededeelon, toen plotseling
de roover den gordel, waarmee hij aan het paard was ge-
bonden , met zijn mes doorsneed en bij den rng van het
dier neergleed. Met een sprong van zijn paard was Juan
evenwel den vluchteling op de hielen; hij legde zijne karabijn
op hem aan, het schot knalde, en Thomas lag dood op