Boekgegevens
Titel: Regtlijnig teekenen: gronden der axonometrie
Auteur: Baudet, P.J.H.
Uitgave: Utrecht: J. van Boekhoven, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Br. W.G. F 30
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203916
Onderwerp: Wiskunde: meetkunde: algemeen
Trefwoord: Meetkunde, Axonometrie, Gidsen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Regtlijnig teekenen: gronden der axonometrie
Vorige scan Volgende scanScanned page
Maar de methode van Monge deed meer. De
beschrijvende meetkunde bleef niet slechts een schier
onmisbaar middel van voorstelling voor vele kunsten
der nijverheid, de bouwkunst, de krijgskunde, enz.
zij werd tevens een krachtig paedagogisch element,
buitengemeen geschikt tot opscherping van den geest
en tot oefening en versterking der verbeeldingskracht.
Als eene bijzondere methode van projecteren
werd, in 1820, door prof. Farish de isometrische
perspectief voorgesteld en gebezigd tot het afbeelden
van werktuigen.
In Engeland en Duitschland vond zijne leerwijze
eenigen bijval, en deed men ook pogingen om haar
populair te maken, schoon met geen voldoenden
uitslag.
In 1844 schreef prof. Weisbach een opstel over
hetzelfde onderwerp. Aan de isometrische perspectief
werd daarin de naam gegeven van isometrische
axonometrie, terwijl daaraan de monodimetrische en
anisometrische werden toegevoegd.
De beide laatste waren van Weisbacli's vin-
ding , en verdienen, in de meeste gevallen, de voor-
keur boven de eerste.
Een enkel woord over het doel der axonometrie
moge aan de ontwikkeling harer gronden voorafgaan.
Indien men eenig voorwerp teekent, zooals het
zich aan het oog voordoet, verkrijgt men daarvan
een perspectivisch beeld.