Boekgegevens
Titel: Beknopte Nederlandsche spraakkunst: een leerboekje voor de hoogste klassen der scholen voor gewoon en meer uitgebreid lager onderwijs
Auteur: Dale, ... van
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1864
2de, verb. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 3038
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203733
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse taalkunde
Trefwoord: Nederlands, Grammatica's (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Beknopte Nederlandsche spraakkunst: een leerboekje voor de hoogste klassen der scholen voor gewoon en meer uitgebreid lager onderwijs
Vorige scan Volgende scanScanned page
1. De Nederlandsche taal is de taal, welke thans in het
koningrijk der Nederlanden door beschaafde lieden gespro-
ken en geschreven wordt.
2. Het Nederlandsch bedient zich van de volgende en-
kelvoudige letterteekens: a, b, C, d, 6, f, g, h, i, j,
k,l,m,n,o,p, q,r, s, t, u, v, w,x,y (ypsilon),z.
Onder deze komen C.q, x en y uitsluitend in uitheem-
sche woorden, of eigennamen met verouderde spelling voor,
als: citroen, Cats, consequent, exemplaar, Xantippe, Cyrus,
synode, Leyden. ^
Nog bedient men zich van de zamengestelde letterteekens
ch, ph en th: nacht, recht, chaos, cherub; Philippus, Zut-
phen; Timotheus.
De letters ziju van Phenioischen oorsprong.
Het Nederlandsche alphabet is hetzelfde als het Latijnsche.
3. De letters worden verdeeld in klinkers en medeklin-
kers.
Er zijn drie soorten van klinkers: geslotens, opene fin toonlooze.
De geslotene klinkers zijn vijf in getal: a, e, i, oenu, uitge-
sproken als in de woorden dag, hel, zin , pot of dom, en dun.
De opene klinkers ziju zeven in getal: a of aa, e of ee, i of
!, O of oo, u of uu, eu en oe, uitgesproken als in jaar, leed,
titel of zien, rook, vuur, neus en goed.
De toonlooze klinkers zijn drie in getal: e, i en u, uitgespro-
ken als in de woorden daden, zandig, Bokkum.
Worden mijn, zijn, e««zonder klemtoon uitgesproken, dan hoort
men daarin de toonlooze e.
In dikwijls en in het achtervoegsel lijk: eerlijk, zindelijk, enz.,
hoort men eene toonlooze i.