Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
79
van meest al zijne confrères, al wat hij verkoopt ver-
valscht? Neen, die schande zullen we niet beleven!"
Daverende toejuichingen bekroonden den redenaar; hij
klom naar beneden, maar de behaalde overwinning was
voor den ellendeling nog niet voldoende! Hij kwam
regt op mij toe, reikte mij een hand, die ik den moed
niet had te weigeren, en zei met eene stem, die door
de geheele zaal weergalmde:
//Doktor Smith, thans is het uwe beurt!"
Het koude angstzweet brak mij uit alle poriën. Ik
was diep overtuigd van mijne meerderheid boven Fox,
maar ik was niet gewoon in het openbaar te spreken.
Schaamte en woede schroefden mij de keel toe; een roode
nevel spreidde zich voor mijne oogen uit; geheel mijn
ligchaam trilde onder de zware kloppingen van mijn hart;
ik verbleekte zigtbaar en was op het punt in onmagt
te vallen, toen Henri, die mijne hevige ontroering be-
speurde, de estrade beklom en door teekens duidelijk
maakte, dat hij het woord verzocht. Stevig op de beide
voeten rustende, het ligchaam regt overeind, het hoofd
fier opgeheven en de linkerhand verborgen in de borst,
groette hij met de regterhand en wachtte bedaard af tot
het rumoer om hem heen zou bedaard zijn. Zulk eene
koelbloedigheid, zelfbeheersching en tegenwoordigheid
van geest bij een knaap, terwijl ik zelf geen woord
wist uit te brengen, — zie, dat grensde aan onbeschaamd-
heid en brandmerkte die ongelukkige manier van opvoe-
ding in Amerika, waarbij de knapen reeds op de lagere
school tot volksredenaars worden opgeleid.
//Het is zijn zoon, zijn zoon!" riep men van alle kan-
ten: //Hoor! hoor!"
Ieder keek den knaap met nieuwsgierigheid en belang-
stelling aan en er ontstond weldra eene stilte, die door
niets hoegenaamd verbroken werd.
//Burgers en vrienden!" zei Henri met een helder, door-
dringend orgaan: //Ik verschijn hier niet om den ont-
zagwekkenden Goliath van den bankier Little te bestrij-
den; niet dat mij daartoe de steenen zouden ontbreken;