Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
50
Mijn speech had succès, vooral het laatste gedeelte,
dat louter onzin was. Green wierp zich in mijne armen;
Rose ook; Fox trok mij ter zijde en fluisterde mij in
't 001 :
//Gij zijt drommelsch slim, kamaraad! gij hebt groote
plannen, ik doorzie u!" — en daarbij knipte hij met beide
oogen regt geheimzinnig. Ik begreep er niets van.
Green gaf een teeken; de muziek viel weder in en op
hetzelfde oogenblik zag ik eene tweede monster-affiche
boven het bureau van de Pam-T^Z^prj-ojj/te opstijgen, gelijk
een vlag, die naar den top van den grooten mast ge-
heschen wordt. Het bleek een chassinet te zijn, verlicht
met gekleurde lantaarns. Men las er op, met letters van
een voet groot:
ACHTSTE UITGAVE.
PARIS-TÉLÈGRAPHE.
Vreeselijke Brand.
De heldhaftige pompier Smith !
De moderne Cincinnatus !!!
hoe in amerika de deugd beloond wordt.
100,000 exemplaren verkocht.
Ter Perse de Negende Uitgave.
//Wat beduidt dat?"' vroeg ik: //Zambo! ga eens een
courant koopen. Ik geloof, dat men den spot met mij drijft."
De courant kwam en ik las er tot mijne groote ver-
bazing de rede van Green en mijn antwoord in. Men
had mijn speech gestenografiëerd en dadelijk gedrukt.
Het was mijne weigering om kapitein te worden, die mij
den titel van Cincinnatus had doen verwerven. Waarom? Dat
ben ik nooit te weten gekomen, maar dat woord maakte
een rijk -effect op het affiche, 't Moet toch een man van
belang zijn, die zich de moderne Cincinnatus noemen mag!
Onder mijne speech en met het belagchelijke opschrift:
vHoe in Amerika de deugd beloond wordt", las ik de
volgende twee brieven: