Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
37
//Ik bezat niets dan mijn hoofd en mijne handen, met
het devies van ieder regt geaard Yankee; uuGo ahead!
Nevermind; help yourself!" " Daarmede rijdt men verder
dan op een kruiwagen. In een land, dat zich zoo snel
uitbreidt als het onze, eindigt iedereen, die goede hersens
en een vasten wil bezit, met zijn weg te vinden. Wat
mij aanbelangt, ik stond als scheikundige in dienst van
een rijk koopman. Menigmaal hoorde ik hem en zijne
handelsvrienden klagen over het gemis aan uitvoerarti-
kelen naar de Indien, zóó zelfs, dat de schepen soms
slechts met halve lading daarheen vertrokken, leder zocht
naar een nieuw winstgevend uitvoerartikel. Ik vond er
een, -waar niemand aan dacht: ijs. Nooit toch zou men
ijs genoeg kunnen aanvoeren om aan de consumtie in
Indië te kunnen voldoen. Het groote bezwaar lag in de
moeijelijkheid om het ijs onderweg te conserveeren. Om
Tnijne ijsblokken te beschermen, had ik behoefte aan een lig-
chaam, dat den invloed der warmte kon bestrijden. Na
eenig zoeken kwam ik op het denkbeeld om daartoe hout-
zaagsel te bezigen, dat bij ons hoegenaamd geen waarde
heeft. Wat ik zocht was gevonden. De heer Green, die
groote zaken doet in rijst, koffij, specerijen en indigo,
stelde vertrouwen in mij en bevrachtte onder mijn toe-
zigt een schip. Ik vertrok naar Calcutta, had het geluk
dat de lading ijs niet versmolt, won, alléén op het ijs, de
vracht voor de uit- en de t'huisreis, sloot in Indië twin-
tigjarige leveringscontracten, keerde toen naar Amerika
terug en zag mij kort daarna tot chef verheffen van het
huis Green, Rose & C«. Voorloopig kan ik op een jaar-
lijksch inkomen van tien a twaalf duizend dollars reke-
nen. Ziedaar de positie die ik, in de hoop op eene be-
tere toekomst, aan mijne vrouw aanbieden kan."
Tien a twaalf duizend dollars! Zestig duizend francs
per jaar, dacht ik ! Wat eene mooije zaak is toch de han-
del wanneer alles goed gaat. Ik keek mijn schoonzoon
eens met meerdere aandacht aan en.... ja toch !.... daar was
iets geniaals in hem. In de uitdrukking van het voorhoofd en
den vorm van mond en kin, had hij iets van Napoleon.