Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
26
//Ze zijn uitgegaan, mijn vriend, maar zullen zeker
aanstonds terug zijn. Henri heeft heden avond zijne eerste
spreekbeurt in het Genootschap voor jeugdige redenaars;
hij is de acoustiek der zaal gaan onderzoeken om er zich,
bij zijn eerste optreden voor het publiek, naar te kunnen
regelen."
//En welk onderwerp heeft onze zestienjarige Cicero
ter behandeling gekozen?"
//Daar hebt gij het klad van zijn opstel —" zei Jenny,
terwijl zij mij, met de hoovaardij eener moeder, een pa-
pier overhandigde, dat van onderschrapte woorden, rust-,
vraag- en uitroepteekens wemelde. De titel kwam mij
meer ernstig dan duidelijk voor:
OVER DE ZEDELIJKE VEREDELING DER VROUAVEN,
BESCIIOÜAVD ALS DE OPVOEDSTERS DER MENSCHHEID.
i/Bravo!" riep ik uit: //Bravissimo! De wereld zal nog
eens, louter door de deugd, te gronde gaan. Indien wij,
toen wij zestien jaren oud waren, aan iets dachten, dan
was het zeer zeker niet aan de zedelijke verbetering der...."
//Man lief!" — zei Jenny op een toon, die mij de woor-
den in de keel terugdreef en mij tegen wil en dank een
blos op de kaken joeg.
//Man lief!" vervolgde zij, zonder mijne ontroering op
te merken, //ik geloof dat er met Henri iets gaande is.
Eiken dag klaagt hij er over, dat hij nog altijd van ons
afhankelijk is. Hij haakt naar eene meer zelfstandige
positie in de maatschappij."
//Geduld, geduld! mevrouw Smith; dat heeft nog zoo'n
haast niet; dat zijn zaken, waarvoor ik te zorgen heb!"
//Dat is nu alles goed en wel, Daniël, maar de jongen
is al zestien jaren oud; al zijne kameraden hebben reeds
eene positie; hij wil zich ook een baan breken. Spreek
eens met hem; hij stelt het meeste vertrouwen in zijn va-
der en niemand dan gij kan hem beter op den goeden
weg brengen."
Terwijl mijne vrouw door de ruiten gluurde om te
zien of de kinderen nog niet kwamen, wandelde ik de
kamer op en neder en dacht over de zaak na.