Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
16
huppelde hij de kamer uit, de deur met geweld achter
zich digt werpende.
//Lieve hemel!" dacht ik: //Warm en koud water ten
allen tijde beschikbaar! Gemakkelijk is het, ja, maar 't
is de uitvinding van een volk, dat aan niets dan aan com-
fort denkt. Gode zij dank, is het bij ons te lande zoo
ver nog niet gekomen en er zullen gelukkig nog eeuwen
voorbijgaan, voor Europa zich door zulk eene verfijnde
weelde en ziekelijke zindelijkheid laat ontzenuwen!"
Niets ter wereld frischt de denkbeelden meer op dan
het scheermes, wanneer het ons, zonder ongelukken, van
den baard heeft ontdaan. Toen ik mij geschoren had, ge-
voelde ik mij een geheel ander mensch; ik begon zelfs
te berusten in mijne Amerikaansche tronie en lange tan-
den. Een bad zou mij, meende ik, mijne gewone kalmte
doen herwinnen en mij den moed schenken om mijne
vrouw en kinderen op te zoeken, die misschien een nog
geweldiger métamorphose hadden ondergaan dan ik zelf.
Op nieuw drukte ik op den koperen knop.
//Zambo," zei ik: //wijs mij den weg naar eene bad-
inrigting."
//Naar eene badinrigting, Massa? Waartoe?"
//Om een bad te nemen, ezel!"
//Massa wil een bad nemen?" vroeg de neger en zag
mij aan met een blik, waarin verbazing en ontsteltenis
om den palm streden: »Massa wil een bad nemen en daarom
laat Massa mij heelemaal uit den tuin komen?"
,/Zeker!"
//Dat 's te erg!" gilde de neger en beproefde of hij zich de
wollige haren uit den schedel konde rukken: //Hoe? Naast
ieder slaapvertrek bevindt zich een badkamer en Massa
laat Zambo uit den tuin komen om hem te vragen:
////Zambo, mijn jongen, waar kan men zich baden?""
Gelijktijdig wierp hij een zijdeur open, drong mij in
een elegant kamertje met wit marmeren badkuip en
bromde toen nijdig tusschen de tanden: //Komaan, Zambo,
draai voor Massa de kraantjes open, het kraantje voor
het vuur, voor het koud water, voor het warm water.