Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
15
mij niet kon ontgaan. Daarop opende hij een kraantje,
bragt een brandende lucifer in aanraking met het ijze-
ren binnenwerk van den haard en als door een toover-
slag stond alles in vlam. Zambo zag mij aan en ging
heen met den uitroep: »Is het, lieve God, wel geoor-
loofd, armen neger te storen, die in de zon ligt!'
Bij het vreemdsoortige vuur plaats nemende en ver-
kwikking vindende in zijne zachte en gelijkmatige warmte,
had ik moeite mijne verontwaardiging te bedwingen. //Bar-
baarsch volk !" dacht ik: //Barbaarsch volk, dat zelfs het
gebruik niet kent van blaasbalken, schoppen, tangen,
poken en haardborsteltjes, — dat zelfs niet en weet wat
steenkolen zijn en rookende schoorsteenen! Volk van
barbaren, waaraan zelfs het genoegen vreemd is, dat
ieder beschaaf^ man in het oppoken van zijn haardvuur
vindt! Aati eeii kraantje te draaijen om het vuur te
doen ontbranden, om het op te stoken, te tempe-
ren of het weder uit te doven, ja! dat is voorwaar
een der kenmerken van een ras zonder poëzij, dat niets
aan het toeval wil overlaten en dat zich om ieder
oogenblik tijdverlies bekreunt, onder voorwendsel dat tijd
,geïd is!"
Eenmaal verwarmd zijnde, dacht ik er aan mijn toilet
te maken. In mijne kamer stond een mahonyhouten tafel,
overladen met allerlei smakelooze versierselen, maar voor-
zien van dat Engelsche aardewerk, dat het oog streelt
door rijkdom van kleur en fraaiheid van vorm. Op die
tafel lag een overvloed van haarborstels, sponzen, stukken
zeep, fleschjes reukwater, potten pomade, enz., maar ik
kon geen spoor van waschwater vinden. Andermaal nam
ik de toevlugt tot het koperen knopje. Zambo verscheen
met een nog nijdiger gezigt dan te voren.
//Breng warm en koud water; maar wat spoedig, ik
wil mij kleeden!"
,/Dat is nu toch al te erg," kermde de neger: ,/Kan Massa
dan de kranen niet omdraaijen, daar, in den hoek? Als
het zóó gaat, zeg ik de dienst op. Ik wil geen meester
hebben, die niet weet wat hij wil!" Met deze woorden