Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
14
spoedden met de handen in de zakken, waarin zij stellig
revolvers verborgen hadden; geen gejoel, geen getier,
geen flaneurs, geen cigaren in den mond, geen kofSj-
huizen, en, zoo ver mijn oog reiken kon, geen policie-
agent, geen gendarme. Het was dan waar!... ik bevond
mij in Amerika, onbekend, alleen, in een land zonder
gouvernement, zonder wetten, zonder legers, zonder po-
licie, — te midden van een wild, woest en geldgierig
volk. Ik. was verloren!!
Ik gevoelde mij meer verlaten en veel wanhopiger
dan Robinson op zijn eiland; moedeloos viel ik in een
armstoel..... die onmiddelijk onder mij begon te be-
wegen en te schudden. Van angst bevende, stond ik
weder op en wierp onwillekeurig een blik in den spie-
gel. Helaas! ik herkende mij zelf niet meer! De spie-
gel weerkaatste het beeld van een mager man, met ka-
len, hier en daar nog met rosse haren ontsierden kruin;
ik zag een Amerikaan met een vaal gelaat, omgeven door
een paar glinsterende favoris, die tót op den schouder
nedergolfden. Ziedaar wat een gril van het noodlot
gemaakt had van een Parijzenaar van de Chaussée-d'An-
tin! Ik werd doodsbleek, de tanden klapperden mij in
den mond, een koude rilling doorliep mij het gebeente!
;/Wees man!" — zoo sprak ik mij zelf toe: »Weea"
man! Gij hebt voor uw gezin te strijden en den naam
van Franschman te handhaven. Herneem de heerschappij
over uwe zinnen. De tegenspoed vormt den held!"
Ik wilde bellen; maar in 't geheele vertrek was geen
schel of schelkoord te vinden. Eindelijk drukte ik op
goed geluk af op een koperen knop, en in 't zelfde oogen-
blik verscheen Zambo, gelijk .een duiveltje uit een doosje
en, even als dat, den tong uitstekende en groetende.
//Vuur!" — riep ik: »Leg vuur aan... een groot vuur
in den haard!"
„Massa heeft toch lucifers!" — riep Zambo en wees
op den schoorsteenmantel, waar ik thans werkelijk een
doosje van dat tuig opmerkte: ,/Kan Massa zich niet
bukken?" vervolgde hij op een toon, waarvan de ironie