Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
175
„Een duel tusschen wolken en sterren in! Zie, dat
vind ik een regt oorspronkelijk idétje. Ik zal er eens over
nadenken; middelerwijl zult gij wel genoodzaakt zijn naar
mij te luisteren; ik tart u althans om u van mijn gezel-
schap te ontsfean."
„Gij weet niet" — zei ik tandenknarsend, terwijl ik
ongemerkt mijn instrumentdoosje uit den zak haalde:
„Gij weet niet waartoe een Fi'anschman in staat is!"
„O, wat dat aangaat, verklaar ik, in tegenwoordigheid
van maan en sterren, dat ik een Franschman tot alle
mogelijke dwaasheden in staat acht, maar de onmogelijke
ziet ge, dat is eene andere zaak."
„Onmogelijk!" brulde ik: ^^Onmogelijk h g^Qw Fransch
woord I" en met de sneliieid des bliksems beide handen
naar boven werpende, sneed ik de haarlok door waaraan
Jonathan mij vasthield. In hetzelfde oogenblik tunnelde
ik met huiveringwekkende snelheid naar beneden. Mijne
tegenwoordigheid van geest verliet mij niet; aanvankelijk
juichte ik van vreugde over de behaalde ovei'winning,
maar weldra schrikte het gekreun der onstuimige golven
en het geloei van den wind mij wakker; ik daalde èn
daalde, tot dat ik eindelijk de golven bereikte en pijlsnel
in de bodemlooze diepte verdween. Een seconde later kwam
ik weder boven en ving moedig aan te zwemmen, maar
daar werd ik aangegrepen als een zwaluw door een gier,
en op nieuw door het luchtruim gevoerd.
„Ik hoop dat het zeebad uw bloed een weinig bekoeld
zal hebben" grinnikte Jonthan Dream: „Hervatten wij
ons gesprek!"
„Liever sterf ik duizend dooden!" gilde ik en de vuist
ballende, gaf ik hem zulk een geweldigen slag in het
aangezigt, dat al de beenderen mijner hantl er van kraak-
ten. De pijn.... deed mij ontwaken; ik bevond mij even-
wel niet meer in mijn mantel aan het bivouak, maar lag
geheel ontkleed op een donzen bed, waarvan de gordijnen
hermetisch gesloten waren.