Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
148
terugkeeren van het dwaalspoor waarop zijne hartstogten
hem hebben geleid, dan gaat niets boven geldelijke straf-
fen, — de ondervinding heeft dat geleerd. Daar zijn landen
waar overspel en trouweloosheid kleinigheden zijn en het
tweegevecht als een heldenfeit wordt beschouwd, dat zelfs
een schurk tot eer verstrekt. Bij ons daarentegen ver-
leidt men de vrouw en de dochter van zijn buurman niet
en men vermoordt er evenmin de lieden onder voorwendsel
van vergoeding te schenken voor de beleedigingen die men
hen heeft aangedaan. En waarom doet men dat hier te
lande niet? Om de eenvoudige reden dat men voor elk
dier beminnenswaardige dwaasheden, vijftien of twintig
duizend dollars betalen moet. Niemand heeft er zin om
zich te ruïneren, alléén om het genoegen te smaken van
door de geheele stad uitgelagchen te worden. Zóó luidt
de wet, en hare toepassing gedurende tien eeuwen, heeft
hare kracht en wijsheid in het helderste daglicht geplaatst.
Wat echter te doen wanneer de veroordeelde arm is?
Moet men aan den behoeftige een privilegie van straffe-
loosheid schenken, of moet men uit liefde voor eenvormig-
heid de vrijheid ten offer brengen? Onze voorouders
hebben het beslist en wij volgen het na: Wie met met
geld betalen kan moet dit met zijn persoon doen: luat cum
corio. Bij ons is diensvolgens geldboete regel en gevan-
genisstraf uitzondering, omdat, gelijk gezegd, aan de straf-
wet vrijheid ten grondslag ligt. De gevangenis is bij ons
eigenlijk slechts een dwangmiddel tegen een insolventen
debiteur. Wat nu is er onregtvaardigs in dat alles?"
//Ik mis gelijkheid!" — antwoordde ik.
//Dan zijt gij verblind, doctor! Daar zijn twee soorten
van gelijkheid: de eene, die voor onze maatschappij on-
geschikt moet geacht worden, is die stoffelijke en onver-
zettelijke gelijkheid, welke zich noch om ouderdom, noch
om rang of fortuin bekreunt. Dezelfde stratfen voor uit-
eenloopende toestanden, dat is volstrekte gelijkheid maar
tevens de hoogste ongeregtigheid. De andere gelijkheid
is die, welke de straf in verhouding brengt niet met de
definitie van het delict, dat slechts een woord is, maar