Boekgegevens
Titel: Parijs in Amerika
Auteur: Laboulaye, Édouard René Lefebvre; Falkland, Samuel
Uitgave: Rotterdam: Nijgh, 1864
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: PK 69-50
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203708
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse letterkunde
Trefwoord: Vertalingen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Parijs in Amerika
Vorige scan Volgende scanScanned page
In mijne hoedanigheid als geneesheer en na al den tijd
dien ik aan het spiritisme, volgens den een nuttig besteed,
volgens den ander verbeuzeld had, deed het mij uiter-
mate genoegen eens kennis te kunnen maken met een
Amerikaansch medium, een confrère in de positive en proef-
ondervindelijke pneumatiek. Ja, ja! men zie mij maar zoo
verbaasd niet aan! Ook ik ben een spiritist. Ik ben een
Parijzenaar, niet beter en niet slechter dan een ander, con-
cedo, maar ik heb mij toch de weelde veroorloofd om Cesar,
Napoleon, Voltaire, mevrouw de Pompadour, Nero, Robes-
pierre en meer anderen te bezweren en op te roepen.
Zelfs moet ik, met ter zijde stelling mijner gewone
zedigheid, bekennen, dat die beroemde personaadjes mij
door hun genie volstrekt niet overvleugeld hebben. Allen,
zonder onderscheid, hebben mij geantwoord, alsof ik zelf
hen de woorden in den mond gaf. Gaan wij nu eens
zien of die sinjeur Jonathan Dream, met zijn Amerikaan-
schen bluf, meer geest of meer geesten ter zijner beschik-
king heeft, dan uw onderdanige dienaar Daniel Lefebvre,
doctor in de medicijnen, leerling in het spiritisme van
den Heer Hornung te Berlijn, van den heer de Reichen-
bach en den baron Guldenstubbe. Voorwaarts, marsch!
Mijn uitnoodigingsbrief verschafte mij den toegang tot
een ruim, zorgvuldig afgesloten en schitterend verlicht
salon. Aan het benedeneinde van het vertrek zat de heer
Jonathan Dream aan eene ronde tafel. Het was een rijzig,
bleek en mager man. Lange, zwarte haren hingen hem
steil en ordeloos om het hoofd. Zijne grijze, ietwat uit-
puilende oogen, staarden strak voor zich uit, terwijl het
sterk sprekende gelaat nu en dan eene uitdrukking aan-
nam, a s zag hij in eene onbekende wereld wonder-rare
zaken. Vlak tegen hem over zaten een half dozijn lie-
den, blijkbaar in de hoogste spanning de gebeurtenissen
van het naaste oogenblik verbeidende, leder hunner schreef
op een strook papier de namen der dooden, met wie hij
spreken wilde; ik volgde dit voorbeeld. De strookjes
papier werden in een hoed geworpen, die Jonathan werd
aangeboden. Het eerste briefje, dat hij uit den hoed