Boekgegevens
Titel: Leerboek voor de beginselen der kosmographie
Auteur: Steynis, J.
Uitgave: Rotterdam: W.L. Stoeller, 1866
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 200 G 9
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203641
Onderwerp: Astronomie: astronomie: algemeen
Trefwoord: Kosmografie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek voor de beginselen der kosmographie
Vorige scan Volgende scanScanned page
225
hoogte van 2000 el stond de thermometer nog op 10° C. Op eene
hoogte dan 6000 el was de temperatuur — 10° C., werd de nevel
dunner, doeh toen vielen er fijne ijsnaaldjes. Bij toenemende hoogte
daalde de temperatuur weldra tot — 24° C., en toen de thermo-
meter — 35 en — 39 graden wees, op een hoogte van 6500 en
7000 el, was de hemel weder helder. — Mohr beroept zich oök
op de ervaring van Barral en Bixio, en zegt dat de invallende ijs-
naaldjes in de koude wolk, ten gevolge der condensatie van den water-
damp, eene zeer belangrijke luchtverdunning moeten doen ontstaan.
Van ter zijde en van boven wordt door toestroomende lucht het
evenwigt weder hersteld, maar de warrelend invallende koude lucht-
stroomen brengen nieuwen waterdamp aan, welker condWsatie weder
eene nieuwe luchtverdunning bewerkt, en hierdoor worden op nieuw
hoogere en koude luchtmassa's nederwaarts gezogen, en als nu lucht
van — 35« C. deze gecondenseerde dampen treft, dan moet een
plotseling bevriezen en aaneenhechten van bevrozen waterdeeltjes
hiervan het gevolg zijn.
17. ELEKTRISCHE EN MAGNETISCHE VERSCHIJNSE-
LEN IN DEN DAMPKRING EN OP DE AARDE.
140. Atmosphaeeische elektkiciteit. Toen in het begin van
de vorige eeuw de verschijnselen van de wrijvings-elektriciteit meer
bekend werden, kwam men weldra op de gedachte dat bliksem en
donder welligt ook verschijnselen van elektrischen aard zouden zijn.
Omstreeks het midden van de vorige eeuw werd door proefneming
regtstreeks aangetoond dat de onweerswolken elektrische eigenschap-
pen bezitten.
In 1752 werd door Dalibard in Frankrijk en door Franklin in
Noord-Amerika het aanwezig zijn van elektriciteit in onweerswolken
ten duidelijkste aangetoond. De eerste plaatste eene ijzeren stang
van 40 voet lengte op een gebouwtje, zoodanig dat het ondereinde
van de stang geïsoleerd was, en toen er eene onweerswolk over de
stang trok, kon men uit de stang, even als uit den conductor eener
in werking zijnde elektriseermachine, vonken trekken.
Franklin vervaardigde eenen vlieger, aan welks boveneinde hij
16