Boekgegevens
Titel: De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Auteur: Stöckhardt, J.A.; Gunning, Jan Willem
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1855
3de Nederduitsche uitg. van Stöckhardt's Schule der Chemie, bew. door J. W. Gunning
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: IWO 649 E 15
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_203594
Onderwerp: Scheikunde: scheikunde: algemeen
Trefwoord: Chemie, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De scheikunde van het onbewerktuigde en bewerktuigde rijk: bevattelijk voorgesteld en met eenvoudige proeven opgehelderd
Vorige scan Volgende scanScanned page
Exlractiefstoffen. 409
Populine, uit de bladeren en den bast der populieren, zoet;
in witte naalden kristalliserend.
Asparigine uit de aspergie, van eenen laffen smaak; iu witte
kristallen.
Smillaeine, uit de sarsaparillwortel, smaakloos, in witte kris-
tallen.
Tot deze zelfde groep van stoffen behoort nog een ligehaam,
dat merkwaardig genoeg is om er eenige oogenblikken bij te
blijven stilstaan, namelijk de amygdaliue. Zij wordt uit bittere
amandelen door alcohol uitgetrokken. Het is een kleurloos kristal-
liseerbaar, zeer bitter smakend ligehaam.
De bittere amandelen verschillen van de zoete slechts daardoor
dat deze laatste geene amygdaline bevatten. Maar beiden bevat-
ten eene zelfde soort van proteïnestof, emulsine genoemd, die,
wanneer zij met amygdaline onder bepaalde omstandigheden in
aanraking komt, daarop een zeer n^erkwaardigen invloed uitoefent.
Froef. Men stampe eenige bittere en eenige zoete amandelen
fijn en overgiete beide met een weinig water. Na eenige oogen-
blikken zal men aan de eerste den bekenden reuk van bittere
amandelen waarnemen, aan de laatste niet. Destilleert men nu
bij eene zachte hitte beide mengsels dan zal men alleen bij het
eerste in den ontvanger eene vloeistof verkrijgen die melkachtig is
door het aanwezen van bittere amandelolie (pag. 474) en tevens
het gevreesde blaauwzuur bevat. Vandaar dat bittere amandelen
in groote hoeveelheden gebruikt, vergiftig zijn.
Froef. Men stampe nogmaals eenige zoete amandelen fijn,
overgiete ze met water en voege nu bij het mengsel een weinig
amygdaliue. Na eenige oogenblikken zal men nu ook hier de vor-
ming van blaauwzuur en vau bittere amandelolie waarnemen.
TJit deze proeven blijkt duidelijk dat de amygdaline de grond-
stof is waaruit de bittere amandelolie cn het blaauwzuur worden
gevormd; inderdaad heeft hier eene soort van werking plaats, ge-
heel overeenkomstig met de snijding van suiker in alcohol en kool-
zuur onder den invloed der gist. De emulsine is een eiwitachtig
ligehaam en geraakt zoodra zij bij eene niet te lage temperatuur
lan water en lucht wordt blootgesteld in een staat van omzetting,
waardoor zij in staat wordt gesteld als een ferment (482) op
de amygdaline te werken en de oorzaak wordt waardoor deze in
32*